Ετήσιοι Απολογισμοί
Posts αναφορικά με το τι έκανα στη ζωή μου κάθε χρονιά
Τα ταξίδια του 2010 (μέρος 2ο)
Posted by Manolis Platakis on 21-04-2011 at 1:58
Στα πλαίσια των απολογισμών του 2010 γράφω σχετικά στο timetoleave.
Τα ταξίδια του 2010 (μέρος 1ο)
Posted by Manolis Platakis on 07-04-2011 at 21:27
Στα πλαίσια των απολογισμών του 2010 γράφω σχετικά στο timetoleave.
Οι ταινίες του 2010
Posted by Manolis Platakis on 06-02-2011 at 16:31
Θα ξεκινήσω τον ετήσιο απολογισμό του 2010 παραθέτοντας τις ταινίες που είδα φέτος στο σινεμά μαζί με τις αντίστοιχες βαθμολογίες που καταχώρησα στο imdb.

Ιανουάριος
Sherlock Holmes | 8
Flickan som lekte med elden (Millenium, Part 2) | 7
Avatar | 9

Φεβρουάριος
Up in the Air | 9
The Wolfman | 6

Μάρτιος
Shutter Island | 10

Απρίλιος
Clash of the Titans | 1

Μάιος
-

Ιούνιος
-

Ιούλιος
Get Him to the Greek | 8
The Last Station | 8

Αύγουστος
The Big Sleep | 8
Inception | 10

Σεπτέμβριος
Submarino | 8
Norwegian Ninja | 3

Οκτώβριος
The Housemaid | 7
Del Amor Y Otros Demonios | 7
The Two Escobars | 10

Νοέμβριος
The Social Network | 10

Δεκέμβριος
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 | 9
Due Date | 7

Το 2010 είδα 19 ταινίες (~1.58 το μήνα) σε σχέση με 20 ταινίες το 2009 (~1.6). Η μέση βαθμολογία μου για το 2010 ήταν 7.63 ενώ για το 2009 ήταν 7.7. Παρουσιάζω λοιπόν μια... κινηματογραφική σταθερότητα που φαντάζομαι έχει να κάνει σε κάποιο βαθμό και με την ποιότητα των έργων που βγαίνουν. Ιδιαίτερη μνεία στο Leonardo DiCaprio, έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς των καιρών μας, που κέρδισε 2 από τα 4 φετινά 10άρια μου.

Ποια ταινία πιστεύετε ότι βαθμολογώ λάθος και ποια ότι θα έπρεπε να είχα δει και δεν είδα; Εσείς ποιες ταινίες είδατε φέτος στο σινεμά;

Υ.Γ. Αξίζει μια ειδική αναφορά στην ταινία Into the Wild που είδα με το φίλο Λεωνίδα μια παγωμένη Κυριακή του Δεκέμβρη στο σπίτι μου στο Όσλο. Εξαιρετική ταινία - δεκάρικο με όλη μου την καρδιά.
Ο χρόνος κυλά αμείλικτος αποχαιρετώντας (και) το 2009...
Posted by Manolis Platakis on 23-01-2010 at 18:28
Έστω και καθυστερημένα ήρθε η ώρα για τον απολογισμό του 2009. Είναι ο πέμπτος απολογισμός του Thoughts and Dreams στα πλαίσια μιας παράδοσης που αναπτύχθηκε στο blog και με βοηθά να καταγράφω τα πεπραγμένα μου ούτως ώστε να τα θυμηθώ και να τα αξιολογήσω. Οι απολογισμοί συνιστούν τις πιο "ημερολογιακές" αναρτήσεις του ιστολογίου αυτού. Οι παλαιότεροι μπορούν να βρεθούν εδώ.

Το 2009 ξεκινά με ένα καλό ξημέρωμα στο σπίτι μιας φίλης στο Γαλάτσι. Ο πόλεμος στη Γάζα μαίνεται και η διεθνής κοινότητα "τηρεί ίσες αποστάσεις". Στις 10 Γενάρη ξεκινά το πρώτο από τα ταξίδια του 2009 με προορισμό το Trento για επαγγελματική συνάντηση. Οι καταλήψεις που είχαν ξεσπάσει μετά τη δολοφονία του Αλέξη σταματούν και επιστρέφουμε στο μεταπτυχιακό και στην εξεταστική του. Οι τηλεοπτικές σειρές κρατούν παρέα στα διαλείμματα από εργασίας, δουλειά και διάβασμα. Το 2009 είχε και αρκετό σινεμά.

Στα μέσα Φλεβάρη αποφασίζουμε, σε μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση, την αναστολή της λειτουργίας της Φοιτητικής Παράταξης Πληροφορικής (ΦΠΠ) για λόγους που εξηγούνται εδώ. Περίπου 4 χρόνια μετά την ίδρυση της παράταξης και μετά από πολλές επιτυχίες και σκληρή δουλειά η ΦΠΠ παύει να δραστηριοποιείται στα συνδικαλιστικά των προπτυχιακών φοιτητών. Στις 21 Φλεβάρη αποχαιρετούμε με ένα πάρτυ έκπληξη μασκέ το Λεωνίδα που φεύγει για τη Βιέννη για να ξεκινήσει το μεταπτυχιακό του.

Το 2ο εξάμηνο ξεκινά παράλληλα με μια σκληρή εργασία από το προηγούμενο και τον αγώνα δρόμου για την ολοκλήρωση της συγγραφής της πτυχιακής ούτως ώστε να προλάβω την επικείμενη ορκωμοσία. Στις 7 Απρίλη εν μέσω μπόλικου άγχους και πολλών υποχρεώσεων ορκίζομαι πλάι στο Λεωνίδα και το Χρήστο με πολλούς φίλους & φίλες, μπαλόνια και σχετικά ξεγνοιασιά. Λίγο πριν τις διακοπές του Πάσχα στενό συγγενικό μου πρόσωπο εισάγεται (για περίπου 2 εβδομάδες) στο νοσοκομείο με σοβαρό πρόβλημα καρδιάς το οποίο αντιμετωπίζεται επιτυχώς. Η περιπέτεια αυτή, εκτός από υπενθύμιση του εφήμερου όλων μας, μας εξαντλεί σωματικά και ψυχολογικά στην οικογένεια. Σε πιο ευχάριστη νότα, τερματίζω το, ελληνικής παραγωγής, hidden object adventure ονόματι "The Clockwork Man". Στα τέλη του Απρίλη πηγαίνουμε με το Δημήτρη στη Μαδρίτη για το WWW2009 - από την οποία πιθανώς φέραμε τη νέα γρίπη.

Ο Μάης έχει μια πολύ ωραία μίνι εκδρομή στα νότια, για καφέ στο Αγνάντι, πειραματισμούς με την DSLR του Δημήτρη και σουβλάκια στη Βάρκιζα. Ακολουθεί το ταξίδι στο μαγευτικό Παρίσι, πάντα για τη δουλειά. Ο μήνας αυτός με αποχαιρετά με βόλτα στον Αστέρα, Coraline και την παρακολούθηση της επιβλητικής νίκης της Πανάθας επί της ΑΕΚ στην τελευταία αγωνιστική των play-off. Το μπαράκι Foca Negra (στη Φωκίωνος, σωστά το καταλάβατε) στο οποίο είχε στηθεί η τηλεόραση έχει κλείσει πια.

Τον Ιούνιο, κι ενώ παλεύουμε με το Δημήτρη και τη Χρύσα ένα project σε twitter opinion mining και προετοιμαζόμαστε για την εξεταστική, ο βασιλιάς Michael Jackson αποχαιρετά τον κόσμο ετούτο και η κορούλα του σπαράζει. Παράλληλα με τη δουλειά και την προετοιμασία για την εξεταστική, στις 24 Ιουνίου λαμβάνουν χώρα οι πρώτες εκλογές του Συλλόγου Αποφοίτων στις οποίες κατεβαίνω - σχεδόν με το ζόρι, λόγω φόρτου εργασίας - υποψήφιος. Ο κόσμος με στηρίζει με 38 ψήφους σε 66 ψηφίσαντες οπότε με συνοπτικές διαδικασίες πείθομαι και αναλαμβάνω πρόεδρος του Δ.Σ. με αντιπρόεδρο το Δημήτρη και γραμματέα το Χρήστο. Στην πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ. συντάσσουμε μια σειρά από στόχους με τους οποίους έκτοτε καταπιάνομαι (μόλις 1 χρόνο αφότου έπαψα να είμαι πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών).

O Ιούλιος έχει μπόλικη δουλειά, εξεταστική, διορθώσεις εργασιών προπτυχιακών και δυστυχώς ένα ακόμη νοσοκομείο. Στενή μου φίλη εισάγεται σε νοσοκομείο (περίπου 5 μέρες) για μια επέμβαση - η οποία ευτυχώς πραγματοποιείται χωρίς επιπλοκές. Καταγγέλλω τη φύλαξη του νοσοκομείου που μου κατάσχεσε το λουλούδι που ήθελα να δώσω στη φίλη μου :P. Στις 14 Ιουλίου πραγματοποιούμε την πρώτη δραστηριότητα προώθησης του Συλλόγου Αποφοίτων μοιράζοντας φυλλάδια στην ορκωμοσία των προπτυχιακών. Στις 24 Ιουλίου περνούμε με φίλους και ούζα μια τέλεια βραδιά στο Θησείο. Τέλη Ιουλίου, ψηφίζεται η πιο ξεδιάντροπα άδικη εκπαιδευτική νομοθετική τροπολογία όλων των εποχών. Από τα 45 τμήματα πληροφορικής - άκουσον άκουσον - θα θεωρείται 1 ως "καθηγητική σχολή". Συμπτωματικά, η κόρη του αρμόδιου υφυπουργού φοιτά στο εν λόγω τμήμα. Στις 31 Ιουλίου παραδίδω τελική εργασία ενός μαθήματος, βαθμολογίες προπτυχιακών, παίρνω άδεια από τη δουλειά και την κοπανάω!

Ο Αύγουστος ξεκινά με παρεξήγηση και πόνο αλλά οι διακοπές είναι όμορφες· περιγράφονται αναλυτικά εδώ. Λέσβος, Κρήτη, Κορινθία και Ακρωτήρι Lounge Boutique συνθέτουν ένα μελαγχολικό αλλά χορταστικό καλοκαίρι. Ο Αύγουστος ολοκληρώνεται με το HDMS09. Soundtrack του Αυγούστου: Στέλιος Ρόκκος - Πού να χωρέσει τόση αγάπη;

Στις αρχές του Σεπτέμβρη ξεκινώ τη συγγραφή των ιστοριών του Πέτρου και της Μαργαρίτας με το Dead End. Για το δώρο (έκπληξη) των γενεθλίων μιας φίλης μου παίρνω 2 εισιτήρια για τη συναυλία της Luz Casal στο Ηρώδειο. Το μαγευτικό μουσικό βράδυ της Κυριακής 13 Σεπτεμβρίου θα μείνει σίγουρα χαραγμένο στις μνήμες μας. Η βραδιά των γενεθλίων μου, 16 Σεπτεμβρίου, έχει καλή παρέα, περίεργες στιγμές και μπόλικο αλκοόλ! Δίνω το μοναδικό μάθημα της εξεταστικής και το ίδιο βράδυ, ξημερώματα 23 Σεπτέμβρη, πετάω για Μπολώνια - ένα ακόμη επαγγελματικό ταξίδι.

Η φθινοπωρινή τηλεοπτική σεζόν ξεκινά με πληθώρα σειρών - καινούριων και παλιών. Στις 15 Οκτωβρίου, χωρίς να το περιμένω, μου τηλεφωνούν από το επιτελείο του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου για να παρευρεθώ στον "Κίτρινο Τύπο" να μιλήσω ως πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων του τμήματός μου για το θέμα που έχει προκύψει με τις "καθηγητικές σχολές". Έτσι πραγματοποίησα την πρώτη τηλεοπτική μου εμφάνιση στο σταθμό Alter σχετικά με το ζήτημα αυτό. Η εμπειρία αυτή ήταν πολύ ενδιαφέρουσα αλλά δυστυχώς μέχρι σήμερα, παρά την πίεση που ασκήθηκε και ασκείται, όχι μόνο δεν επιλύθηκε το θέμα αλλά ο νόμος εφαρμόστηκε κανονικά. Στις 31 Οκτωβρίου ο Γιώργος μας καλεί σε πάρτυ αποχαιρετισμού. Την επόμενη μέρα έφυγε για να αναζητήσει την τύχη του στη μακρινή Σιγκαπούρη.

Μπαίνοντας στο Νοέμβρη το ιστολόγιο "Thoughts and Dreams" γιόρτασε τα 4 χρόνια και 100 posts από την έναρξη λειτουργίας του. Στις 8 Νοεμβρίου διεξάγεται ανοιχτή συνάντηση των μελών του Συλλόγου Αποφοίτων ενώ τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου επισκέπτομαι το νέο Υπουργείο Παιδείας με το Δημήτρη, το Λεωνίδα και έναν καθηγητή πληροφορικής για να συζητήσουμε με διάφορους αξιωματούχους το γνωστό θέμα των "καθηγητικών σχολών". Εν συνεχεία, το.. τρίτο νοσοκομείο της χρονιάς. Πολύ κοντινός φίλος αντιμετωπίζει πρόβλημα καρδιάς και εισάγεται 3-4 μέρες στο νοσοκομείο. Υποβάλλεται σε επέμβαση και από τότε είναι πολύ καλύτερα! Οι πολλαπλές φετινές επισκέψεις σε νοσοκομεία σίγουρα με έριξαν ψυχολογικά αλλά θα ήμουν αχάριστος αν παρέβλεπα την ουσιώδη λεπτομέρεια ότι ήμουν ο υγιής της ιστορίας. Η δουλειά και το μεταπτυχιακό συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.

Επιτέλους κυκλοφορεί το Reformat μια ταινία μικρού μήκους στην οποία έχω ένα δεύτερο ρόλο και η οποία ήταν η αιτία να αποκτήσω το δικό μου imdb page! Παράλληλα, μεριμνώ τα Χριστούγεννα είναι γεμάτα πόνο και μελαγχολία. Στις 11 Δεκεμβρίου δίνω μια ομιλία για το GWT στην ημερίδα Web Development της κοινότητας FOSS του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το ίδιο βράδυ, διοργανώνουμε με μεγάλη επιτυχία και συγκλονιστική προσέλευση το 1ο μεγάλο event του Συλλόγου Αποφοίτων με τίτλο Startup Stories (φωτογραφίες, video). Το απόγευμα της 22ης Δεκεμβρίου γίνομαι θείος της μικρής Αναστασίας :-) Η μέρα των Χριστουγέννων έχει πόνο, λύτρωση και δώρα. Λίγο πριν τη δύση του έτους καταγράφω τις σκέψεις μου για την τωρινή κατάσταση της κινητής τηλεφωνίας και κατασταλάζω στην αγορά του Samsung Omnia II. Το έτος αλλάζει με το τραγούδι της χρονιάς από τα διαλυμένα πια Διάφανα Κρίνα: Ο τελευταίος σταθμός




Δεν κόβεται στα δυο η ζωή
Είναι ήλιος και βροχή μαζί...



Σίγουρα έχω ξεχάσει πολλά μα σας ευχαριστώ που φτάσατε ως εδώ. Εύχομαι σε όλους εσάς να έχετε ένα ευτυχισμένο και υγιές 2010. Ένα έτος καλύτερο από το προηγούμενο. Θα τα λέμε... ;-)
Οι ταινίες του 2009
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2009 at 20:38
Συνεχίζοντας τους ετήσιους απολογισμούς παραθέτοντας τις ταινίες που είδα φέτος στο σινεμά μαζί με τις αντίστοιχες βαθμολογίες που καταχώρησα στο imdb.

Ιανουάριος

Changeling | 9

Φεβρουάριος

The Curious Case of Benjamin Button | 8

Μάρτιος

Slumdog Millionaire | 10

Απρίλιος

-

Μάιος

Duplicity | 6
Coraline | 8

Ιούνιος

Angels & Demons (Illuminati) | 7

Ιούλιος

The Hangover | 9
Public Enemies | 8

Αύγουστος

Inglourious Basterds | 9
Harry Potter and the Half-Blood Prince | 8

Σεπτέμβριος

Harry Potter and the Half-Blood Prince | 7 (Το ξαναείδα σε αίθουσα γιατί το είχα υποσχεθεί σε ένα φίλο και μου άρεσε λιγότερο!)
Gamer | 3

Οκτώβριος

Orphan | 8
Män som hatar kvinnor | 8
Up | 9 (ίσως αν δεν το είχα δει μεταγλωττισμένο να έπαιρνε 10)
Carriers | 7

Νοέμβριος

Paranormal Activity | 8

Δεκέμβριος

2012 | 7
Η κληρονόμος | 7
Soul Kitchen | 8

Είδα περίπου 1,6 ταινίες κάθε μήνα. Ποια ταινία πιστεύετε ότι βαθμολογώ λάθος και ποια ότι θα έπρεπε να είχα δει και δεν είδα; Εσείς πόσες ταινίες είδατε φέτος;

Καλή πρωτοχρονιά και καλή χρονιά με υγεία!

Υ.Γ. Από του χρόνου θα (κατα)γράφω και θέατρα (που πήγα ελάχιστα) και βιβλία (που διάβασα μπόλικα φέτος).
Υ.Γ.2 Ο ετήσιος απολογισμός του 2009 ίσως έρθει στο επόμενο έτος γιατί είμαι πνιγμένος.
Τα ταξίδια του 2009
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2009 at 14:33
Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι ένα του Magre στιχάκι έχω σκαλίσει:
"Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη!"
κι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει


...γράφει ο Νίκος Καββαδίας στο "Γράμμα ενός αρρώστου".

Φέτος ταξίδεψα περισσότερο από ποτέ και δεν έχω παρά να συμφωνήσω. Πέρασα πολλές ώρες (ουκ' ολίγες μόνος) σε αεροπλάνα, λεωφορεία, τρένα και πλοία. Αρκετά ταξίδια έγιναν για επαγγελματικούς λόγους. Τα πιο μελαγχολικά ταξίδια είναι φυσικά του πλοίου αλλά ας τα δούμε όλα αναλυτικά.

10-14 Γενάρη | Αεροπλάνο | Μόναχο-Trento

Ξεκίνησα να εργάζομαι στο Papyrus το Σεπτέμβρη του 2008 και αυτό ήταν το πρώτο μου ταξίδι για τη δουλειά. Το meeting έλαβε χώρα στο Trento αλλά ταξιδέψαμε μέσω Μονάχου όταν πηγαίναμε (και μέσω Μιλάνου όταν γυρίζαμε). Το Trento πολύ γραφική κωμόπολη, το Μόναχο ... το γνωστό Μόναχο που το επισκεπτόμουν για τρίτη φόρα. Με τη Marienplatz, τις μπύρες, τα λουκάνικα και τους ωραίους πεζοδρόμους. Παρεμπιπτόντως, ήταν το πιο κρύο μέρος που είχα πάει ποτέ. Το βράδυ έφτανε και τους -18 αν θυμάμαι καλά.

me drinking beer
Πίνοντας μπύρα στη Hofbräuhaus


freezing water
Παγωμένο νερό σε συντριβάνι


22-26 Απρίλη | Αεροπλάνο | Μαδρίτη

Με το φίλο και συνεργάτη Δημήτρη πήγαμε να παρουσιάσουμε στο συνέδριο WWW2009 μια εργασία. Δεν πήγαμε με ιδιαίτερα καλή διάθεση. Ο ταύρος που ψήσαμε και φάγαμε, το Penthouse και η Guernica του Picasso που είδαμε από κοντά, μας αποζημίωσαν αρκετά. Το συνέδριο πήγε επίσης καλά.

Η επιστροφή ήταν εφιαλτική όπου κυριολεκτικά λιώσαμε πάνω από 12 ώρες στα αεροδρόμια της Μαδρίτης και της Ρώμης. Εκείνες τις μέρες μάλιστα πρωτοακούστηκε ο ιός της νέας γρίπης οπότε φοβούνταν και να μας πλησιάσουν όταν επιστρέψαμε στην Αθήνα!

16-20 Μάη | Αεροπλάνο | Παρίσι

Πάλι για το Papyrus, αυτή τη φορά το meeting λαμβάνει χώρα στα premises της AFP. Το Παρίσι είναι το κάτι άλλο, το κάτι άλλο. Είχα πάει με τη χειρότερη ψυχολογία αλλά το Παρίσι είναι τόσο όμορφο που σε πλημμυρίζει με την πιο γλυκιά (και οδυνηρή συνάμα) μελαγχολία. Στην πλατεία της Μονμάρτρης με ζωγράφισαν με κάρβουνο :). Ιδού δυο φωτογραφίες που έβγαλα κατά τη διάρκεια της απογευματινής βόλτας με το ποδήλατο, την ώρα που έδυε ο ήλιος. Η πρώτη είναι σε μια από τις πολλές γέφυρες του Παρισιού για τη διάσχιση του Σηκουάνα. Η δεύτερη στο Λούβρο.

Sun setting over a Paris bridge

Sun setting in Louvre

02-07 Αυγούστου | Πλοίο | Λέσβος

Το πρώτο ταξίδι αναψυχής αυτής της χρονιάς. Οι πρώτες αληθινές διακοπές, δηλαδή. Ο φίλος Λεωνίδας φιλοξένησε εμένα και το Δημήτρη στον κόλπο της Γέρας. Όμορφο μέρος, πιεσμένες χρονικά διακοπές, αρκετές καταθέσεις ψυχής και ταλαιπωρία το καράβι. Είχαμε, προφανώς, κατάστρωμα οπότε ήταν ζόρικες οι 14 ώρες στα καθίσματα πηγαίνοντας. Έχασα και το κομπολόι κάπου μέσα στην αναμπουμπούλα. Ο γυρισμός ήταν λίγο πιο υποφερτός: 12 ώρες, laptop και ταινία (28 Weeks Later) και κομπολόι που μου χάρισε ο Λεώ.

07-13 Αυγούστου | Πλοίο | Σητεία

Έφτασα στο σπίτι μου στην Αθήνα νωρίς το πρωί της 7ης Αυγούστου. Το ίδιο βράδυ ήμουν στο Festos/Knossos Palace των Μινωικών, πηγαίνοντας μόνος στο Ηράκλειο. Πολύ πιο άνετη κατάσταση, κατά τις 5+ το πρωί (μετά από περίπου 6 ώρες) το καράβι έδεσε στο Ηράκλειο. Από εκεί ΚΤΕΛ και κατά τις 9 είμαι πλέον Σητεία. Στις 12 Αυγούστου πήγαμε με το αμάξι μέχρι την Ιεράπετρα για μια καταπληκτική συναυλία Locomondo.

13-14 Αυγούστου | ΚΤΕΛ | Χανιά

Αν και κατάγομαι από τη Σητεία φέτος ήταν η πρώτη φορά που πήγα στα Χανιά όπου με φιλοξένησε η φίλη μου η Ματίνα. Ταλαιπωρήθηκα πολύ στις διαδρομές. Έκανα 6 ώρες για να πάω και 8 ώρες για να γυρίσω. Ο ανταγωνισμός των ΚΤΕΛ Ηρακλείου-Λασιθίου (χορηγούμενα από τις Μινωικές γραμμές) και των ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνης (χορηγούμενα από την ΑΝΕΚ) που αρνούνταν να με βοηθήσουν να βρω το σωστό λεωφορείο δε βοήθησε την κατάσταση.

Όσο για τα ίδια τα Χανιά, πολύ όμορφη πόλη, σουβλάκια στη Γιαουρτοπλημμύρα, "Ζουμερό" στην Κουκουβάγια και μπάνιο στη ζεστή παραλία της Παλαιόχωρας. Δυστυχώς, λίγες μέρες αλλά σίγουρα θα ξαναπάω τώρα που πήρα το "κολάι".

13-23 Αυγούστου | Αεροπλάνο | Σητεία

Συνέχεια των διακοπών στη Σητεία. Άραγμα, καφετέριες, παραλία, ρακάδικα, χαμηλοί ρυθμοί και ξεκούραση της ψυχής. Για τη Σητεία τα έχω πει πολύ αναλυτικά στο timetoleave εδώ. Και 5-6 μπάνια στην παραλία.

Επέστρεψα με αεροπλάνο στην Αθήνα που φλεγόταν και ήταν κατάμαυρη από τον καπνό όπως την κοιτούσαμε από ψηλά.

28-29 Αυγούστου | Προαστιακός | Κοκκώνι Κορινθίας

Μαζευτήκαμε παρέα στο Κοκκώνι, στο εξοχικό του Δημήτρη ο οποίος έχει γράψει για το Κοκκώνι στο timetoleave. Κάναμε μπάνιο στο Βραχάτι, ψήσαμε μπριζόλες (δηλαδή μάλλον ψήσαν γιατί εγώ είχα αναλάβει τις φωτογραφίες), φάγαμε και ήπιαμε μπόλικες μπύρες. Στη συνέχεια ακολούθησε ποτό στο Ναυτικό Όμιλο στο Βραχάτι. Το επόμενο πρωί έφυγα μόνος κατά τις 11 γιατί το βράδυ θα γιορτάζαμε τα γενέθλια μιας φίλης στην παραλιακή.

23-27 Σεπτεμβρίου | Αεροπλάνο | Μπολώνια

Επιστροφή στη δουλειά, επιστροφή και στα επαγγελματικά ταξίδια. Προορισμός και πάλι η Ιταλία· αυτή τη φορά η Μπολώνια. Μέτρια πόλη, συμπαθητικές οι ταλιατέλες μπολωνέζ. Αποζημιωθήκαμε αρκετά από τη μονοήμερη εκδρομή που κάναμε με το Μπάμπη στη Βενετία. Εκεί βρήκαμε το Λεωνίδα και την παρέα του που ανέβαιναν στη Βιέννη με το αμάξι. Η Βενετία είναι ένα μέρος που αξίζει να επισκεφθείτε γιατί είναι κάτι το μοναδικό. Όπως, πολύ εύστοχα έχει γραφτεί στις New York Times "Venice is undoubtedly the most beautiful city built by man".

Αν είστε ερωτευμένοι και πάτε με το έτερον ήμισυ ακόμη καλύτερα γιατί κυκλοφορεί κι ένας ωραίος μύθος για τη Γέφυρα των Στεναγμών. ;-)

24-25 Οκτωβρίου | Τρένο | Λαμία

Μόνος στο τρένο 3.5 ώρες προς κάθε κατεύθυνση. Ευτυχώς, οι αμαξοστοιχίες προς και από Λαμία έχουν γίνει πολύ ωραίες και άνετες. Με φιλοξένησε ο Βαγγέλης ένα βράδυ. Μπόλικο αλκοόλ πάσης φύσεως στο σπίτι, στο "Καφωδείο Ορφέας" και ξανά στο σπίτι. Την επόμενη μέρα ωραίος καπουτσίνο με παρέα στο Central, φαΐ στα Goodys και επιστροφή.

Όπως βλέπετε πολλά τα ταξίδια και οι διαδρομές. Το έχω κάψει με τόσο εσωτερικό διάλογο και όλο και κάποια ζημιά θα έχω πάθει από το iPod που με συντρόφεψε σε όλες αυτές... τις εξορμήσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στις 9 Γενάρη φεύγω πάλι για Trento! Εσείς πού πήγατε το 2009;

Υ.Γ. Όπως καταλάβατε ξεκίνησε ο ετήσιος απολογισμός.
Ανοιγόκλεισα τα μάτια μου και είχες φύγει. Αντίο 2008...
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2008 at 22:30
Συνεχίζεται και φέτος η παράδοση του Thoughts and Dreams που θέλει το γράφοντα να σας εξιστορεί κάθε χρόνο, παραμονή Πρωτοχρονιάς, τα (σχεδόν όλα) όσα έζησε τη χρονιά που πέρασε. Μπορείτε να δείτε τους περασμένους απολογισμούς εδώ.

Όπως πιθανώς καταλάβατε από τον τίτλο, το 2008 πέρασε πολύ γρήγορα. Η επιτάχυνση αυτή είναι σε άμεση συνάρτηση των πολλών βιωμάτων και αλλαγών που έζησα μέσα στο χρόνο και τα οποία πάμε να δούμε ευθύς αμέσως. Θα ακολουθήσω το περυσινό template, δηλαδή τη συνεχή αφήγηση προσθέτοντας links σε αντίστοιχα blog posts όπου αυτά υπάρχουν.

Αρχίζουμε εκεί που σταμάτησε το περυσινό blog post. Η αλλαγή του χρόνου γίνεται στην Κηφισιά, στο σπίτι του αδερφού μου. Σε ευχάριστο κλιμα, με συγγενείς και φίλους, υποδεχόμαστε τον καινούριο χρόνο. Στη συνέχεια, ο Λεωνίδας, που ήταν στην Πεύκη, περνάει με το Batmobile και φεύγουμε. Αφού χανόμαστε στους γύρω δρόμους, φτάνουμε Γαλάτσι και παίρνουμε τη Νάντια και τον Πέτρο. Κατεβαίνουμε Κυψέλη και τσιμπάμε Βαγγέλη και Χρήστο και ξεκινάμε για το σπίτι του Λεώ στα Ιλίσια. Καλά μετρήσατε 6 άτομα = extra διασκέδαση στη διαδρομή (αρκεί να είναι μικρή) :P. Φτάνουμε στο σπίτι, όπου το αλκοόλ ρέει άφθονο και παίζουμε μια εξαιρετική Μεθυσμένη Παντομίμα (αυτό που φαντάζεστε). Όταν ξημερώνει, μας αποχαιρετούν Πέτρος και Νάντια και οι υπόλοιποι 4 συνεχίζουμε με το αμάξι προς Λιβανάτες. Περνάμε τη "νύχτα" σε ένα αρχοντικό με τζάκι, παραλία, άλογα, σκύλους και δε συμμαζεύεται. Ξυπνάμε το απόγευμα και επιστρέφουμε στην Αθήνα. Έτσι, όμορφα, αρχίζει το 2008.

Στο κοπητηπιτα της ΦΠΠ παίζουμε ένα εορταστικό ποδοσφαιρικό ματσάκι. Τελειώνουν οι διακοπές. Επανερχόμαστε στη σχολή. Ως πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών, οι ευθύνες είναι πολλές και το τρέξιμο ακόμα περισσότερο. Αγοράζω ένα ipod Classic 80GB για να με βοηθάει να ταξιδεύω με περισσότερα τραγούδια (το ipod mini μου ήταν μόλις 6GB). Η εξεταστική αρχίζει. Η ψυχολογία μου είναι ενός ανώριμου φοιτητή που δεν έχει κανένα κουράγιο να διαβάσει. Ευτυχώς, πηγαίνει σχετικά καλά και σε συνδυασμό με τις απαλλακτικές εργασίες και τα ελεύθερα μαθήματα φτάνω τα 38/40 περασμένα. Αν ήμουν λίγο πιο ψύχραιμος θα μπορούσα να είχα περάσει και την "Εισαγωγή στα Συστήματα Επικοινωνιών" έχοντας 10 μέρες στην εξεταστική για διάβασμα αλλά δεν τα κατάφερα. Μέσα στην εξεταστική ανοίγω ένα twitter account το οποίο χρησιμεύει για όλες τις μικρές σκέψεις τις οποίες δεν πίστευα ότι άξιζε το blogging αλλά ταιριάζουν γάντι στο microblogging.

Αφού τελειώνει η εξεταστική παίρνω τελικά θέμα πτυχιακής σε data mining, στο Γουνόπουλο, και ξεκινάω να μελετάω γι' αυτήν. Λίγες εβδομάδες μετά κάνω αίτηση για το μεταπτυχιακό του Τμήματος "Προηγμένα Πληροφοριακά Συστήματα".

Η κούρασή μου από την προεδρία εντείνεται όπως εντείνονται οι διάφορες δουλειές που αφορούν το Σύλλογο Φοιτητών. Καλούμαστε να πάρουμε impossible αποφάσεις πάνω σε καυτά ζητήματα. Το πιο σημαντικό θέμα που ανακύπτει είναι αυτό που αφορά τα επαγγελματικά μας δικαιώματα. Ευτυχώς, ο Σύλλογος το χειρίζεται υποδειγματικά και μπλοκάρει την ύπουλη μεθόδευσή που στόχο είχε να αφήσει τους αποφοίτους πληροφορικής με λιγότερα επαγγελματικά δικαιώματα στην Πληροφορική από τα πολυτεχνικά τμήματα.

Παράλληλα πλησιάζουν οι φοιτητικές εκλογές. Τα πισωχτυπήματα από τις άλλες παρατάξεις σε συνδυασμό με το άπειρο άγχος για τις εκλογές και τα αποτελέσματα που θα δείξει η κάλπη τη χρονιά που ήμουν πρόεδρος χτυπούν κόκκινο. Οι αντοχές μου πλησιάζουν στα όριά τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ΔΑΠίτες γράφουν στο forum ότι πολλοί ΦΠΠίτες πήραν 10 σε συγκεκριμένο μάθημα λόγω κονέ με τον καθηγητή και διατυπώνουν έωλες κατηγορίες για "mail" που έστειλα εγώ ως πρόεδρος από το mail του Συλλόγου και εναντιώνονταν στις αποφάσεις του Συλλόγου. Τους προκαλούμε να προσκομίσουν αποδείξεις και αυτοί φυσικά κάνουν την πάπια. Μέσα στο άγχος μου ζητάω από ένα ΦΠΠίτη (το Σφαγμένο) να μελετήσει ένα ένα τα σταλμένα mail μήπως μπορεί να βρει κάτι έστω λίγο μεμπτό ή παρεξηγήσιμο αν και ήμουν σίγουρος ότι ουδέποτε έστειλα τέτοιου είδους mail. Πράγματι, κοίταξε εκατοντάδες mail αλλά δε βρήκε κάτι επιλήψιμο. Στο blog γράφω ένα post με τα έργα και ημέρες της ΦΠΠ για τα πρώτα 3 χρόνια ύπαρξής της. Εκδίδου και μοιράζουμε έναν απολογισμό για όσα κάναμε ως ΦΠΠ την τελευταία χρονιά. Δεχόμαστε δριμεία κριτική κυρίως από τους αριστεριστές για δήθεν καπέλωμα του Συλλόγου. Προετοιμάζομαι να απαντήσω εκτενώς σε όλες τις κατηγορίες αλλά η εκλογοαπολογιστική συνέλευση δε γίνεται ποτέ λόγω έλλειψης απαρτίας. Ίσως το κείμενο να μη λειτούργησε θετικά - ποτέ δε θα το μάθουμε - αλλά ήταν προσεκτικά διατυπωμένο και πέρα για πέρα αληθινό. Ήταν, πριν από όλα, χρέος μας να ενημερώσουμε τον κόσμο για όλα όσα κάναμε ή δεν κάναμε. Το άγχος φτάνει στο κόκκινο. Στις 9 Απριλίου η ΦΠΠ κερδίζει την πρωτιά στις εκλογές με 194 ψήφους - αριθμός ρεκόρ στην 20χρονη ιστορία του τμήματος. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά βγαίνω πρώτος σε ψήφους (90) στη σχολή. Το ιστορικό ρεκόρ περισσότερων ατομικών ψήφων παραμένει στο Λεωνίδα με 102. Δυστυχώς, τα ποσοστά της ΦΠΠ παρουσιάζουν μια μικρή πτώση της ταξής του 2.5% αλλά λόγω της απλής αναλογικής αυτό οδηγεί στην απώλεια μιας έδρας και οι συσχετισμοί είναι πλέον πιο δύσκολοι για αυτούς που ακολουθούν. Συμφωνούμε με την ΠΚΣ (ο αρχιΔΑΠίτης με πήρε τηλέφωνο λίγο πριν και μου είπε "αν δώσεις τη γραμματεία στην ΠΚΣ, θα βγάλω τα mail σου στη φόρα" και του απάντησα "δε μασάμε από εκβιασμούς") και διατηρούμε ως παράταξη τη θέση του προέδρου. Πρόεδρος αναλαμβάνει ο Θοδωρής.

Στις διακοπές του Πάσχα αγόρασα το Asus EEE, τράβηξα μια περιπέτεια με τον Η/Υ μου, ανανέωσα το blog μου και έστειλα μια περίληψη επιστημονικής εργασίας στο Φοιτητικό Συνέδριο Πληροφορικής: ΕΥΡΗΚΑ 08.

Το εξάμηνο συνεχίζεται με μένα να παρακολουθώ Σήματα με τους 2ο-ετείς. Η εμπειρία ήταν διασκεδαστική και τα Σήματα τελικά αποδείχτηκαν ενδιαφέρον και όχι και τόσο δύσκολο αντικείμενο. Παράλληλα προχωράω την Πτυχιακή μου. Αποσύρομαι σταδιακά αλλά όχι εντελώς από τη συνδικαλιστική ενεργό δράση. Παραμένω βοηθώντας το Θοδωρή και τους νεότερους να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της μετάβασης και της διαχείρισης των προβλημάτων. Γίνονται κάποιες μεμονωμένες καταλήψεις με αφορμή τη διεξαγωγή των εκλογών με βάση το νέο νόμο δηλαδή με συμμετοχή όλων των φοιτητών. Η ΦΠΠ ασπάζεται μια θέση την οποία με πάθος υποστηρίζω μέχρι και σήμερα: ΥΠΕΡ της συμμετοχής όλων των φοιτητών. Σε μια Γ.Σ. προτείνει "ομαλή διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του τμήματος με συμμετοχή όλων των φοιτητών σε αυτές". Το πλαίσιο αυτό υπερψηφίζεται μαζικά από το σώμα της Συνέλευσης και η κατάληψη σταματάει. Για την πρόταση αυτή τα μέλη της ΦΠΠ και κυρίως εγώ και ο Λεωνίδας (εξαιτίας της λανθασμένης αντίληψης των άλλων παρατάξεων ότι λειτουργούμε ηγεμονικά μέσα στην παράταξη) εισπράττουμε μπόλικη χλεύη και υβριστικούς χαρακτηρισμούς αριστεριστών στο forums.gr αλλά και στο athens indymedia. Τη μέρα των προεδρικών εκλογών και ενώ βρισκόμουν στο παραβάν και ψήφιζα, στην αίθουσα εισέρχεται ένας ΕΑΑΚίτης αλαλάζοντας "Πάρε να 'χεις για να λες στα παιδιά σου, γαμώ την πουτάνα σου!" και μου πετάει μια ντομάτα (η οποία ευτυχώς δε βρήκε το στόχο της). Στο μυαλό του(ς) ήταν αδύνατο πως ενώ είχα στηρίξει τις καταλήψεις ενάντια στην πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση, στήριζα τώρα τη διεξαγωγή των εκλογών με βάση το νέο νόμο. Η ενέργεια αυτή με αηδίασε πλήρως με το φοιτητικό συνδικαλισμό. Κάπου εκεί έκοψα και το forum.

Παράλληλα, δίνω μια διάλεξη, στο μάθημα "Ειδικά Θέματα Υπολογιστικών Συστημάτων" του Καθηγητή Παναγιώτη Γεωργιάδη, για τις άδειες πνευματικές ιδιοκτησίας Creative Commons. Στα τέλη του Μαΐου πήγα για πρώτη φορά σε πάρτυ (η γιορτή της Ελένης) με παιδιά από το έτος μου! Η περίληψη του άρθρου που είχα στείλει στο Φοιτητικό Συνέδριο γίνεται αποδεκτή. Ξεκινάω να εργάζομαι στο επιστημονικό πρόγραμμα EURIDICE της Ε.Ε. Στα μέσα του Ιούνη πηγαίνω στην καταπληκτική συναυλία του Mark Knopfler για την οποία γράφω μετά εδώ. Γίνομαι αποδεκτός στο μεταπτυχιακό του τμήματος και η επιτροπή μεταπτυχιακών σπουδών αναφέρει ότι ήμουν στις 2 κορυφαίες αιτήσεις που δέχτηκαν φέτος κάτι που με ικανοποιεί αρκετά.

Δυστυχώς, σε μια Γ.Σ.Τ. ένας πολύ καλός λέκτορας Π.Δ. 407, που έχαιρε της αμέριστης στήριξης του Συλλόγου Φοιτητών, αποτυγχάνει να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων των μελών ΔΕΠ και δεν εκλέγεται Επίκουρος. Κυρίως, επειδή είχε κάνει το "λάθος" να πάρει διδακτορικό στο ίδιο το τμήμα και όχι κάπου αλλού.

Η οργανωτική ομάδα του ΕΥΡΗΚΑ ανακοινώνει πιεστικές ημερομηνίες για την υποβολή του τελικού επιστημονικού άρθρου. Αποφασίζουμε να το γράψουμε από κοινού με το Δημήτρη, αφού ούτως ή άλλως είχαμε ξεκινήσει να συνεργαζόμαστε ερευνητικά στην ίδια περιοχή. Μπορείτε να δείτε την τελική εργασία που στείλαμε εδώ. Εν τω μεταξύ, δίνω Σήματα -με την υπερπολύτιμη βοήθεια του Χρήστου- και γράφω καλά (ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι εκείνες τις μέρες είδα όλα τα επεισόδια του LOST). 1 μάθημα λοιπόν για το πολυπόθητο πτυχίο.

Οι διακοπές αρχίζουν. Η Ματίνα, ο Λεώ, ο Χρήστος Λ. και εγώ παίρνουμε το πρώτο βραβείο στο Τμήμα για την εικονική επιχείρηση διαμοιρασμού διαδρομών της οποίας το επιχειρησιακό πλάνο είχαμε σχεδιάσει στα πλαίσια του μαθήματος "Καινοτομία και Επιχειρηματικότητα" του Καθηγητή Παναγιώτη Γεωργιάδη. Στην τιμητική πλακέτα με γράφουν Εμμανουήλ αντί για Μανόλη κάτι που με εξοργίζει αφάνταστα. Χρειάζεται τρέξιμο στο Πανεπιστήμιο (με βοήθεια από Λεώ) και χρήματα για να το διορθώσω. Εξοπλίζομαι με μια καταπληκτική Canon IXUS 10MP την οποία πληρώνω 330 ευρώ, έναν WD passport 320GB και τουμπανιάζω το EEE.

Αναχωρώ για Ηράκλειο Κρήτης με το Δημήτρη, τη Μαριαλένα και το Θοδωρή όπου παρακολουθούμε το Onassis Summer School στο ΙΤΕ το οποίο διεξάγεται με αφορμή το ερευνητικό έργο του, βραβευθέντος με Turing Award, Ιωσήφ Σηφάκη. Περνάμε εκεί πολύ όμορφες αν και κουραστικές μέρες. Γνωρίζουμε παιδιά από τμήματα Πληροφορικής όλης της Ελλάδας, πηγαίνουμε και για μπάνιο (το πρώτο μου φετινό και μετά από δύο χρόνια που δεν είχα μπει στη θάλασσα), επισκεπτόμαστε το μεγάλο ενυδρείο του Ηρακλείου, τρώμε πεντανόστιμα τεράστια σουβλάκια και πίνουμε ρακές τα βράδια. Αργά τις νύχτες δραπετεύουμε με το Δημήτρη από το ξενοδοχείο και καταβροχθίζουμε παγωτό. Το Ηράκλειο μας βοηθάει με το δωρέαν wi-fi του Δήμου. Μαθαίνω πως πήρα 9 στα Σήματα όσο ακριβώς είχε προβλέψει ο "προπονητής" μου ο Χρήστος. Ένα βράδυ ο Θοδωρής μου προτείνει να ακούσω Fort Minor - Where 'd you go το οποίο καθίσταται το τραγούδι που με άγγιξε περισσότερο φέτος και γι' αυτό ακολουθεί. Πάμε για ένα μουσικό διάλειμμα λοιπόν.



Μια εβδομάδα μετά ο Θοδωρής με το Δημήτρη αναχωρούν ενώ η Μαριαλένα κι εγώ μένουμε πίσω για να παρακολουθήσουμε και το Ελληνικό Συμπόσιο Διαχείρισης Δεδομένων 2008 (HDMS '08). Για το HDMS γράφω σχετικά εδώ. Τετάρτη μεσημέρι (και ενώ η Μαριαλένα έχει φύγει από τα ξημερώματα) παίρνω το ΚΤΕΛ και επιστρέφω, μετά από δύο χρόνια, στην αγαπημένη Σητεία. Περνάω 15 πολύ όμορφες και χαλαρωτικές μέρες με την παρέα. Γράφω σχετικά εδώ.

Επιστρέφω στην Αθήνα ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο. Το βράδυ τρώμε και διασκεδάζουμε στις Ελλάδος Εικόνες στην Παραλία της Γλυφάδας. Δυστυχώς, εκείνες τις μέρες μαθαίνω ότι πολύ στενός μου φίλος χτυπήθηκε από τη σοβαρή νόσο της πολλαπλής σκλήρυνσης. Τραβιέται μέχρι σήμερα σε γιατρούς, νοσοκομεία κλπ. Ευτυχώς, το αρχικό σύμπτωμα που είχε παραλύσει το ένα μάτι του, υποχώρησε σχεδόν τελείως. Η τραγικότητα της ζωής γίνεται αισθητή όταν αγαπημένοι καλοί άνθρωποι χτυπιούνται άκριτα από τέτοιες νόσους.

Τις μέρες που ακολουθούν γράφω την περίληψη των πολλών και τεράστιων διαλέξεων του summer school που ήταν υποχρεωτική για τη λήψη του πιστοποιητικού. Τελειώνω just in time. Τον ίδιο καιρό, προετοιμάζουμε με το Δημήτρη την παρουσίαση που θα έκανα στο φοιτητικό συνέδριο για την επιστημονική εργασία μας.

Τη νύχτα του τελευταίου Σαββάτου του Αυγούστου αναχωρούμε με το Δημήτρη για τη Σάμο και το Φοιτητικό Συνέδριο Πληροφορικής. Εκεί βρίσκουμε το Χεράλντ, την Εύα, την Καρολίνα, το Βαγγέλη Δ. και το Δημήτρη Γ. και περνάμε εξαιρετικά. Με το Δημήτρη μένουμε σε ένα ερημικό studio στην Ψιλή Άμμο (πολύ κοντά στα Τουρκικά σύνορα) και νοικιάζουμε από κοινού ένα Kia Picanto (το οδήγησα και εγώ δύο βράδια)! Την πρώτη νύχτα στη Σάμο δε μπορούσα να κοιμηθώ, όχι λόγω άγχους για την αυριανή παρουσίαση, αλλά λόγω άγχους του ότι πρέπει να κοιμηθώ για να μην είμαι κομμάτια στην αυριανή παρουσίαση. Κοπανούσα τα μαξιλάρια και στριφογύριζα στο δωμάτιο την ώρα που ο Δημήτρης κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Την επόμενη μέρα όλα πήγαν καλά και το ίδιο βράδυ μάθαμε οτί πήραμε το best paper award, κάτι που μας χαροποίησε πάρα πολύ. Το γλεντήσαμε με όλη την παρέα σε ένα ωραίο μπαράκι στο Πυθαγόρειο. Προτού φύγουμε με το Δημήτρη από τη Σάμο ρίξαμε και δύο βουτιές στην παραλία του Πυθαγορείου και της Ψιλή Άμμου. Στο Πυθαγόρειο κάναμε και Jet Ski το οποίο αποδείχτηκε πολύ ευχάριστο και αστείο! Με το αμάξι επισκεφθήκαμε το Βαθύ και διάφορα ωραία μέρη της Σάμου.

Πίσω στην Αθήνα για να προετοιμαστώ για το τελευταίο μάθημα χωρίς κανένα κουράγιο για να συμβεί αυτό. Ευτυχώς με τη βοήθεια και το συνεργασιακό διάβασμα της Ρένας γράφω πολύ καλά και πλέον νιώθω πτυχιούχος και απαλλαγμένος από μπόλικα άγχη. Εγκαταλείπω το EURIDICE και μπαίνω στην ομάδα βάσεων του τμήματος στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος Papyrus. Χάνω όμως το meeting στο Βερολίνο λόγω του μαθήματος (που θα μπορούσα να το είχα περάσει το χειμώνα). Στα γενέθλιά μου ο Νίκος, ο Χρήστος και ο Λεωνίδας μου παίρνουν μια γαμάτη ψηφιακή κορνίζα!

Πηγαίνουμε μια διήμερη εκδρομή στις Λιβανάτες όπου οδηγώ, αρκετά επιτυχημένα, για πρώτη φορά το Batmobile. Η νέα χρονιά αρχίζει. Είμαι πλέον μεταπτυχιακός και απολαμβάνω ιδιαίτερα τη διδασκαλία των εργαστηρίων "Εισαγωγή στον Προγραμματισμό" σε πρωτοετείς φοιτητές. Κατοχυρώνεται ως μία από τις πιο αγαπημένες μου ασχολίες. Η συνεισφορά μου στη ΦΠΠ περιορίζεται στην αποστολή συμβουλευτικών mails στη mailing list της παράταξης. Ξανάρχισα να παρακολουθώ με ενδιαφέρον ποδόσφαιρο μετά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του Παναθηναϊκού και να χαίρομαι με τις επιτυχίες στην Ευρώπη. Παράλληλα σταθερή και εδραιωμένη αξία στη ζωή μου έχει η αμερικάνικη τηλεόραση. Στις αρχές του Οκτώβρη απαλλάσσω το blog μια και καλή από spam bots. Στο τέλος του Οκτωβρίου περνάω ένα Σ/Κ χωρίς internet το οποίο περιγράφω εδώ.

Στις 4 Νοεμβρίου δεν καταφέρνουμε -ο Δημήτρης κι εγώ- να στείλουμε μια εργασία σε ένα επιστημονικό συνέδριο. Ο Barack Obama (τον οποίο το Thoughts and Dreams είχε στηρίξει από την αρχή της χρονιάς) γίνεται ο πρώτος αφροαμερικάνος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ που μαστίζονται από την οικονομική κρίση. Στις 16 Νοεμβρίου πηγαίνουμε μια μονοήμερη εκδρομή στο Ναύπλιο και ένας ηλεκτρονικός χειρομάντης μου είπε τη μοίρα μου.

Ο Δεκέμβρης ξεκινάει με τη δολοφονία του άτυχου Αλέξη (για την οποία μίλησα στο Sky News). Στις 15 Δεκεμβρίου πήγαμε, αυθόρμητα, για ένα βράδυ στο σπίτι του Βαγγέλη στη Λαμία. Τις μέρες αυτές συνειδητοποιώ πόσο νευριασμένος και απογοητευμένος είμαι από τη χώρα που ζω αλλά και από τη ζωή γενικότερα. Αυτό (μαζί με κάποια ακόμη ψιλά γράμματα) με οδηγεί στα φετινά Μαύρα Χριστούγεννα. Η χρονιά τελειώνει ως εξής: "Στους 400 ανέρχονται πλέον οι νεκροί μετά από πέντε ημέρες σφοδρών εχθροπραξιών στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 2.000. Τριακόσιοι απ' αυτούς νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση και σύμφωνα με ιατρικές πηγές, δεν αποκλείεται να καταλήξουν." ενώ "ο αμερικανός πρόεδρος έλαβε τη διαβεβαίωση ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις φροντίζουν να είναι όσο το δυνατόν λιγότεροι οι άμαχοι που πλήττονται από τους βομβαρδισμούς." Μέχρι χτες, τις τελευταίες 5 μέρες, 42 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους από τους προσεκτικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ. Αξίζει να διαβάσετε αυτό το άρθρο.

Το 2008 ήταν σίγουρα καλύτερο για μένα από το 2007. Πιο υγιές και πιο παραγωγικό (όσον αφορά το blogging αλλά και γενικά). Για την κοινωνία και την ανθρωπότητα όμως... Οι οιωνοί για το 2009 δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας (πέρα από τις φετινές επιστημονικές επιτυχίες που ήταν εντυπωσιακές). Σε λιγότερο από δύο ώρες ξεκινάει το 2009 αλλά απολογισμό θα κάνουμε σε ακριβώς ένα χρόνο ;-). Σας ευχαριστώ όλους όσοι φτάσατε ως εδώ. Είστε πραγματικοί ήρωες δεδομένης της έκτασης του φετινού άρθρου. Μη διστάσετε λοιπόν να αφήσετε το σχόλιό σας για να μείνετε στην ιστορία :-).

Καλή χρονιά. Ευτυχισμένο το 2009 με Υγεία και Ειρήνη.

Σημείωση: Νιώθω ότι κάτι έχω ξεχάσει...
Ό,τι αρχίζει ωραίο, τελειώνει με πόνο. Αντίο 2007...
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2007 at 20:02
Ο απολογισμός που όλοι περιμένατε... NOT!


Θα επιστρέψω στην αφήγηση των αναμνήσεων όπως έκανα στο 2005 και δε θα σας γράψω τι έμαθα και τι δεν έμαθα (όπως είχα κάνει για το 2006) γιατί μάλλον ξέχασα κι αυτά που νόμιζα ότι ήξερα.

Το 2007 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Δηλαδή η αλλαγή χρόνου ήταν κάπως παράξενη αλλά κατά τα άλλα το 2007 ξεκινούσε με ένα νέο θυελλώδη έρωτα και με ένα φοιτητικό κίνημα έτοιμο για όλα! Δυστυχώς, διάφορες συγκυρίες με οδήγησαν στο να χάσω ένα πολύ καλό φίλο. Έδωσα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου στις καταλήψεις και στον αγώνα των φοιτητών. Άρχισα να διαβάζω πολιτικά κείμενα και να ανοίγω τους πολιτικούς μου ορίζοντες. Ταυτόχρονα φανατίστηκα αρκετά, σίγουρα περισσότερο από όσο θα ήθελα αλλά το απαιτούσαν οι περιστάσεις.

Στα τέλη του Φεβρουαρίου πήγα Σερβία με το τρένο με παρέα τους ερασμίτες της σχολής που την κάνανε για Βιέννη, μεταξύ των οποίων και ο κολλητός τον οποίο θα έβλεπα ξανά μετά από πολύ καιρό. Εκεί συναντήσαμε τη φίλη μας τη Μάσα που είχαμε να τη δούμε πολλούς μήνες! Γύρισα μόνος μου με το τρένο σε μια εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη. Η κουκέτα μου, ο ήχος του τρένου, τα Βαλκάνια, οι συνοριοφύλακες κτλ.. Από Θεσσαλονίκη μέχρι την Αθήνα ήταν εφιαλτικά γιατί δεν είχα θέση και ήμουν όρθιος, ευτυχώς βρήκα κι έκατσα στη Λάρισα.

Γυρίζοντας συνεχίστηκαν οι καταλήψεις μέχρι και τις διακοπές του Πάσχα. Το Πάσχα πήγα στην Πάρο με την κοπέλα μου και πέρασα πάρα πολύ όμορφα. Δεν είχα ξαναπάει και ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσω και το νησί.

Μετά τις διακοπές, σε μια εντυπωσιακή -και μαζικότερη από κάθε άλλη φορά- συνέλευση οι καταλήψεις πέφτουν ηρωικά 138 (ΔΑΠ) - 136 (κατάληψη) - 78 (ΠΚΣ-ΣΥΝ). Η ήττα μου έριξε πολύ την ψυχολογία αν και το κίνημα κατέρρευσε πανελλαδικά κυρίως λόγω της κούρασης του κόσμου αλλά και του ξεπουλήματος των αριστερών παρατάξεων για τις φοιτητικές εκλογές.

Ήμουν τελείως απαισιόδοξος για τις φοιτητικές εκλογές του 2007. Πίστευα ότι επειδή η ΦΠΠ είχε κρατήσει σταθερά αγωνιστική τάση θα είχε διαρροές προς τα δεξιά και τα αριστερά. Ένιωθα πάρα πολύ αγχωμένος γιατί ήμουν από τους "πρωτεργάτες" της αγωνιστικής στροφής της ΦΠΠ. Ευτυχώς, αυτό δεν επαληθεύτηκε. Η ΦΠΠ ήταν πάλι πρώτη, με ανεβασμένα ποσοστά, με 3 έδρες και εγώ πρώτος σε ψήφους στη σχολή με 68.

Αμέσως μετά τις εκλογές, με την ελευθεροτυπία, που είχε τα αποτελέσματα των εκλογών, ανά χείρας έφυγα με την κοπέλα μου για να συναντήσω τον καλύτερο μου φίλο στη Βιέννη και στο erasmus του, ζώντας τις καλύτερες μέρες της ζωής μου. Ποδήλατο (θαλάσσιο) πάνω στο Δούναβη, ποταμόπλοιο στο Δούναβη, γραφικά χωριουδάκια, Βιέννη και λουκανικάκια, χαβαλές στην εστία... έρωτας, παρέα. Τέλεια.

Τα ωραία κρατάνε λίγο όμως. Επέστρεψα στην Αθήνα και ανέλαβα πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών όπως ήταν το ονειρό μου από τότε που ιδρύσαμε τη ΦΠΠ. Οι ευθύνες πολλές και σε συνδυασμό με το εντατικοποιημένο εξάμηνο ο ελεύθερος χρόνος συρρικνώθηκε απειλητικά. Σαν πρόεδρος προσπαθώ να κάνω τα καλύτερα για τη σχολή. Ελπίζω μετά τη θητεία μου, να μείνει κάτι καλό για τη βελτιώση των συνθηκών φοίτησης. Εύχομαι να οδηγηθεί η ΦΠΠ σε μια νέα εκλογική επιτυχία για να μπορεί να συνεχίσει το έργο της και τα επόμενα χρόνια. Με τα πολιτικά ξενέρωσα όταν είδα το ξεπούλημα και την εσωστρέφεια που περιήλθαν οι αριστερές παρατάξεις (τη ΔΑΠ την ξέραμε) και έπαψα να ασχολούμαι τόσο πολύ.

Μετά την εξεταστική, η οποία παρεμπιπτόντως πήγε πολύ καλά, αν εξαιρεθεί το ότι αρρώστησα τη μέρα που έδινα Λογικό Προγραμματισμό, all hell broke loose. Το υπόλοιπο του καλοκαιριού ήταν εφιαλτικό. Εργασίες τεράστιες σε 6 μαθήματα, απίστευτος φόρτος και άγχος για την επικείμενη σχολή και τα συναισθηματικά κουβάς. Χωρίζω αρχές Αυγούστου και πηγαίνω στο Κιάτο, σε ένα φίλο για 2 μέρες να ξελαμπικάρω. Το πρώτο βράδυ παθαίνω ωτίτιδα η οποία με ταλαιπωρούσε για ένα μήνα μετά. Πεθαίνω από τον πόνο, το depon δεν κάνει τίποτα. Την επόμενη μέρα πήγα σε γιατρό εκεί, μάλλον κομπογιαννίτη. Παίρνω μια αντιβίωση και φεύγω κακήν κακώς από το Κιάτο.

Ό,τι ακολούθησε μέχρι τις 20 Οκτωβρίου ήταν πραγματικά πόνος και δεν το εύχομαι ούτε στο χειρότερο εχθρό μου. Απορώ πως επιβίωσα με τόσες πολλές εργασίες και μαθήματα, το τηλέφωνο/internet να μου κόβεται για 1 εβδομάδα in between, η ωτίτιδα να μην υποχωρεί με τίποτα και να χρειάζεται νέα ειδική συνταγή για αντιβίωση ακόμη πιο ισχυρή, και όλα αυτά με μηδενικές διακοπές (1 αποφράδα μέρα στο κιάτο). Τα γενέθλια μου ήταν από τα χειρότερα της ζωής μου (σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βγήκε και η Ν.Δ. με αυτοδυναμία την ίδια μέρα). Σε μια εργασία με κρέμασαν και έχασα τα αυγά και τα πασχάλια. Διάβασα τα Γραφικά και τελικά την ημέρα εξέτασης δεν είχα το κουράγιο να γράψω και έφυγα ενώ -μάλλον- τα ήξερα. Εν τούτοις, ευτυχώς καθάρισα το έτος με 30 περασμένα μαθήματα και ξεκίνησα το 4ο έτος όντας σχεδόν σίγουρος ότι θα είναι και το τελευταίο μου.

Τέλη Οκτωβρίου ξεκινήσαμε με το Λεωνίδα, το Γιάννη και τη Νάντια για το πρώτο roadtrip! 1300 χιλιόμετρα Αθήνα-Βελιγράδι. Εκεί συναντήσαμε κλασικά τη Μάσα, ήταν πολύ ωραία και ξεχωριστή εμπειρία να ταξιδεύεις με το αυτοκίνητο. Πήγαμε βόλτα και σε μια πανέμορφη πόλη της Σερβίας, το Νόβι Σαντ. Το ταξίδι αυτό ήταν αρκετά αναζωογονητικό μετά από ένα καλοκαίρι τελείως εξαντλητικό.

Επιστρέφοντας, συνέχισα να προσπαθώ στην προεδρία και πολύ σύντομα έπηξα με εργασίες. Τώρα στις διακοπές των χριστουγέννων είμαι full πηγμένος αλλά με άλλον αέρα γιατί τελειώνω φέτος. Αρρώστησα βέβαια, χριστουγεννιάτικα, και down-ιασα, κάτι το οποίο με οδήγησε στο να βγάλω νεύρα σε αρκετό κόσμο. Τέλος, δεν έχω πάρει ακόμη πτυχιακή και έχουν ενταθεί οι προβληματισμοί μου για το τι γίνεται μετά.


Σας ευχαριστώ πολύ που φτάσατε μέχρι εδώ. Σας εύχομαι καλή χρονιά με υγεία πάνω από όλα (γιατί φέτος με ξέσκισε). Happy new year!!! Ευτυχισμένο το 2008!
Αντίο 2006... εσένα κι αν θα σε θυμάμαι!
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2006 at 23:13
Διαβάζοντας τον περυσινό μου απολογισμό βγάζω τρία συμπεράσματα. Το πρώτο, είναι το πιο σκυθρωπό, αν και δεν προκύπτει άμεσα. To blogging φέτος έπεσε ποσοτικά. Βασική αιτία ήταν η έλλειψη χρόνου σε συνδυασμό με περιστασιακή έλλειψη έμπνευσης. Δεύτερο συμπέρασμα δε μπορεί να μην είναι ότι η εισαγωγή στο περυσινό blogpost με βρίσκει σύμφωνο στο μεγαλύτερο βαθμό. Τελευταίο συμπέρασμα σε αντιδιαστολή με τον απολογισμό του 2005, το οποίο προκύπτει από την απαρίθμηση των αναμνήσεων, είναι πως το 2006 υπήρξε ακόμη πιο συγκινησιακό και συγκρουσιακό από το 2005.

Φέτος θα αποφύγω την απαρίθμηση των αναμνήσεων και θα σας μιλήσω για τη γνώση που αποκόμισα από το 2006.

Τι έμαθα:
Να ζω έντονα τη ζωή μου, να δίνω ευκαιρίες, να προσπαθώ μέχρι τελικής πτώσεως, να κατεβαίνω σε πορείες, να κάνω καταλήψεις, να πολιτικοποιούμαι, να εξεγείρομαι, να ξεπερναώ ερωτικά κολλήματα του παρελθόντος, να ανακαλύπτω γλυκά, παραδεισένα, προσωπάκια και να ερωτεύομαι εκ νέου, να συμμετέχω ως "θύτης" σε ηθικά διλήμματα που απέφευγα πάντοτε και να κάνω αυτό που θεωρώ σωστότερο μετά από εσωτερική πάλη. Έμαθα ακόμη περισσότερο τη χαρά του κρασιού και του αλκοόλ γενικότερα. Έμαθα να ξανακούω "στιγματισμένα" τραγούδια. Έμαθα, για μια ακόμη φορά, πόσο πολύ μου αρέσουν τα ταξίδια, ειδικά αν περιτριγυρίζεσαι από αγαπημένα πρόσωπα. Έμαθα ότι έχω πραγματικούς φίλους και φίλες. Έμαθα ότι έχω ακόμη τη δύναμη να ερωτεύομαι.

Τι ΔΕΝ έμαθα:
Να μη φοβάμαι το χρόνο, ποιο είναι το νόημα της ζωής, να κάνω στην άκρη τους ψυχαναγκασμούς μου, να ελευθερώνω το μυαλό μου, ποιο είναι το ιδανικό πολιτικό σύστημα, να αγαπάω τη χαρά μου όσο αγαπάω τη λύπη μου. Δεν έμαθα να είμαι φίλος με τους γονείς μου. Δεν έμαθα αν η ευτυχία προσεγγίζεται. Δεν έμαθα να κάνω ειρήνη με τον εαυτό μου.

Καλή χρόνια με έρωτα, εσωτερική γαλήνη και υγεία! Ευτυχισμένο το 2007 και είθε να είναι πιο έντονο από το 2006!
Αντίο 2005... θα σε θυμάμαι πάντα.
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2005 at 19:51
Ένας χρόνος έφτασε στο τέλος του. Ένας χρόνος πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε, ένα φτερούγισμα, ένα τρεμόπαιγμα των ματιών. Ακόμα και ασκαρδαμυκτί να κοίταζες, το 2005 θα σου γλίστραγε.. και θα τελείωνε.

Το χειρότερο δεν είναι ότι κυλάει γρήγορα ο χρόνος, αυτό το ξέραμε. "Τα πάντα ρει" είπε ο Ηράκλειτος, στα πάντα κατατάσσεται και ο χρόνος. Το χειρότερο είναι η συνειδητοποίηση της ανυπαρξίας του παρόντος. Ω ναι, δεν υπάρχει παρόν, με το που προσπαθήσεις να απομονώσεις μια στιγμή και να την θεωρήσεις παρόν έχει ήδη γίνει παρελθόν. Τι μένει λοιπόν; Οι αναμνήσεις... τι άλλο; "Είμαστε οι αναμνήσεις μας" είχε πει κάποιος.

Πιστεύω ότι το νόημα της ζωής βρίσκεται σε αυτό που θα μας παρατείνει τη διάρκεια της στιγμής που θα δώσει υπόσταση στο παρόν, που θα ανακόψει την πορεία προς το θάνατο έστω και στο δικό μας κόσμο. Ο Σοφόκλειος έρωτας μπορεί να τα καταφέρει πιστεύω. Το αν αυτός είναι μια εξιδανικευμένη μη υπαρκτή κατάσταση δεν το έχω ξεκαθαρίσει ακόμα... Μπορεί το νόημα της ζωής βέβαια να είναι το "να ψάχνουμε το νόημα της ζωής". "Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος"..

Τι μου έδωσε λοιπόν το 2005; Η ερώτηση μεταφράζεται στο τι αναμνήσεις μου άφησε το 2005.

1. Πρωτοχρονιά πήγα σε σκυλάδικο με 3 φίλους και μέθυσα για πρώτη φορά.
2. Λίγες βδομάδες μετά έδωσα την πρώτη μου εξεταστική.
3. Πέρασα μια κρίση εναντίον της σχολής και το live μάθημα με άφησε για καιρό έξω από τα κοινά.
4. Ιδρύσαμε τη ΦΠΠ σε μια προσπάθεια να διορθώσουμε όλα αυτά που μας πείραζαν, να πλήξουμε τη διαφθορά του κατεστημένου και να βελτιώσουμε την εικόνα του φοιτητή της Πληροφορικής, της σχολής Θετικών Επιστημών, του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ελλάδας.
5. Στις εκλογές πήγαμε ανέλπιστα καλά. Εκεί άρχισαν οι δυσκολίες και οι αντιξοότητες από τους συνδικαλιστές(?)-φοιτητές των οποίων τα (σκοτεινά) συμφέροντα επλήγησαν σε μεγάλο βαθμό. Εκεί άρχισαν και οι ευθύνες. Ανέλαβα θέση τακτικού μέλους στο Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών και έπιασα δουλειά.
6. Ταραχώδης συναισθηματικά εξεταστική. Γνώρισα δύο άτομα σημαντικά για τη ζωή μου, σχετικά από το πουθενά.
7. Summer School στο AIT.
8. Καλοκαίρι με έντονες συγκινήσεις και αλκοόλ. Το πρώτο καλοκαίρι που μένω μόνος μου στην Αθήνα. Έρωτας, πληγές, χωρισμός, επανένωση και μια σημαντική νέα γνωριμία.
9. Γυρίσματα για την πρώτη ταινία που συμμετέχω. Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου γίνεται πραγματικότητα, παίρνει σάρκα και οστά. Μπορείτε να δείτε το teaser εδώ.
10. E-steki: νέο, εξαιρετικό site για διαδικτυακή επικοινωνία, όπου αναλαμβάνω global moderator.
11. Αύγουστος ήρεμος στην Κρήτη. 19 Αυγούστου και μετά πίσω στην Αθήνα, νέα σχέση, νέος κύκλος έντονων καταστάσεων πάθους και έρωτα όπως οδηγούμαστε στην εξεταστική του Σεπτεμβρίου.
12. Επίσκεψη στην Λαμία όπου σπουδάσει ο κολλητός και περιπετειώδης διαμονή και επιστροφή.
13. Νέο ακαδημαϊκό έτος. Σηκώνω το blog μου. Δηλώνω μάθημα μεγαλύτερου έτους και βοηθάω σε μάθημα μικρότερου έτους.
14. Μιλάω για πρώτη φορά σε Γενική Συνέλευση.
15. Παρίσταμαι σε Συγκλητική Συνέλευση. Μεγαλεία!
16. Το περιοδικό της Πληροφορικής, το Πλήκτρο κάνει την εμφάνισή του.
17. Βοηθάω ένα φίλο και μια φίλη να συνάψουν σχέση :-).
18. Οι υπαρξιακοί και ψυχολογικοί προβληματισμοί συνεχίζονται...
19. Τη χρονιά αυτή γνώρισα σπουδαίες προσωπικότητες και έκανα νέους φίλους.
20. Ίσως ξεχνάω σημαντικά, θα τα προσθέσω μελλοντικά.
21. Το iPod φυσικά χεχεχε.. μου κρατάει παρέα στις τεράστιες αποστάσεις που διανύω καθημερινά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Εύχομαι καλή χρόνια σε όλους! Είθε το 2006 να είναι πιο δημιουργικό και συναρπαστικό, γεμάτο αγάπη, υγεία και έρωτα.

ΥΓ. Από σήμερα τα post του blog μου, προωθούνται μέσω RSS στη lists.xmlfeeds.manolis-platakis στον (ανεπίσημο) news server του Τμήματός μας, τον testnews.
ΥΓ2. Τραγούδι της ημέρας: Pulp - Razzmatazz.