Poetry
Ποιήματα που μου αρέσουν ή τα έγραψα ο ίδιος..
Ο νεορομαντικός
Posted by Manolis Platakis on 29-03-2006 at 17:41
Μοιάζεις με τις κοπέλες που ερωτεύομαι
και κλαις σαν τις κοπέλες που μισώ
φιλάς σαν τις κοπέλες που δε γεύομαι
χαμογελάς σαν τις κοπέλες που αγαπώ

Νιώθω τύψεις για το χρόνο που κυλά
αμείλικτος, θέλω τόσα πολλά να κάνω
κι όμως αν ξάπλωνες εδώ κοντά
θα αρκούσε μόνο να κοιτώ, τίποτα παραπάνω..

Είμαι ο νεορομαντικός της πόλης
Ζω και πεθαίνω στο νέφος και την αλλοτρίωση
Διαρκώς αναζητώ μια όαση στο γκρίζο
να ξέρεις πως μακριά σου κάθε όνειρο τσακίζω.

Περνούν γρήγορα οι βδομάδες και πονάω..


Το πιο πρόσφατο ποίημα μου αλλά το πρώτο που δημοσιεύω στο blog. Ελπίζω να σας αρέσει.
Η τέχνη και το χρήμα
Posted by Manolis Platakis on 26-02-2006 at 12:21

Ένας αγρός με ίριδες του Vincent Van Gogh



Ας ξεκινήσουμε για παράδειγμα από τις δισκογραφικές εταιρίες. Για μένα ο μόνος λόγος ύπαρξης (δηλαδή ο μόνος λόγος που δικαιολογεί την ύπαρξη μιας τέτοιας εταιρίας) είναι η διάδοση της τέχνης. Το ίδιο ισχύει και με τον εκδοτικό οίκο που παίζουν αρκετά παιχνίδια αντίστοιχα και ανάλογα (ένα σωρό χρήματα για το πρώτο σου βιβλίο, προώθηση (και διαφήμιση) μόνο των εμπορικών βιβλίων, συμμετοχή στη διαδικασία πλύσης εγκεφάλου μέσω ΜΜΕ για συγκεκριμένες εκφάνσεις της τέχνης (;) από την εταιρία που έχει αναλάβει τη διάδοσή της.

Σε αυτό το σημείο τίθεται το θέμα εμπορευματοποίησης της τέχνης. Κατά τη γνώμη μου η (οποιασδήποτε μορφής) τέχνη δεν πρέπει να εμπορευματοποιείται. Οποιαδήποτε τέχνη κατά παραγγελία, δηλαδή τέχνη που γίνεται με σκοπό (απώτερο ή μη) να αποφέρει κέρδος είναι λειψή. Της λείπει κάτι από τη λάμψη, κάτι από την έμπνευση, κάτι από τη δημιουργία, κάτι από το μήνυμα, κάτι από την αλήθεια, κάτι από το συναίσθημα κάτι από τη μαγεία που συνοδεύει ένα ειλικρινές δημιούργημα ένος συνειδητοποιημένου δημιουργού, εκφραστή τέχνης. Προσοχή, δεν εννοώ ότι όλοι το κάνουν ΜΟΝΟ για τα λεφτά, ή ότι οι δημιουργίες τους είναι τόσο υποδεέστερες απλά πιστεύω ότι είναι τουλάχιστον ένα κλικ πιο κάτω.

Εδώ εγείρονται κάποια σημαντικά ζητήματα προς συζήτηση.

α) Ο δημιουργός με συνθήκες ζωής καλύτερες, δε θα μπορεί πιο άνετα να υπηρετήσει την τέχνη;

Απάντηση: Ναι και οχι. Σίγουρα θα έχει περισσότερο χρόνο να ασχοληθεί με την τέχνη όμως αυτό δεν μας εξασφαλίζει "καλύτερη" τέχνη. (όταν μιλάω για καλύτερη τέχνη δεν εννοώ βαθμολογία εννοώ ειλικρινής πηγιαία και μαγική προσωπική έκφραση) Στο παρελθόν άνθρωποι υπό δύσκολες συνθήκες ζωής και σε (ενδεχομένως) πιο δύσκολες πολιτικοοικονομικές περιόδους μας έχουν δώσει δημιουργίες που μας αγγίζουν μέχρι σήμερα και που έμειναν στην ιστορία (έστω και με μετά θάνατον αναγνώριση).

Σε κάθε περίπτωση το να ζει από την τέχνη του και μόνο από αυτή θα συμβάλλει με μαθηματική βεβαιότητα (αργά ή γρήγορα) στην σταδιακή αλλοτρίωση της τέχνης του.

β) Μια εταιρία με κεφάλαιο δεν θα μπορούσε να βοηθήσει ούτως ώστε η τέχνη να φτάσει σε όλους;

Σαφώς και θα μπορούσε.

Αν κάποιος πλούσιος είναι ευαισθητοποιημένος σε ζητήματα τέχνης η ενίσχυση από αυτόν είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη αν και μόνο αν ότι χρήματα ζητήσει είναι για το κόστος (του cd, του βιβλίου, της διανομής κτλ) και ΔΕΝ βγάλει κέρδος από δουλειά άλλου (όπως είπε και ο noiR).

γ)Μπορεί το internet να βοηθήσει στη διάδοση της τέχνης;

Το internet είναι μια ταχύτατα ανερχόμενη μορφή διάδοσης τέχνης και καλό θα ήταν σαν Ελλάδα να τη στηρίξουμε. :-)
John Clare - First Love
Posted by Manolis Platakis on 24-12-2005 at 0:04
Αν και τον τελευταίο καιρό συνήθως ασχολούμαστε με στίχους τραγουδιών, ορίστε ένα ποιηματάκι ωραίο που πέτυχα σε μια μίνι ταξινόμηση του σκληρού μου δίσκου. Το είχα κρατήσει από αρκετά παλιά. Μου είχε κάνει εντύπωση..

I ne'er was struck before that hour
With love so sudden and so sweet.
Her face it bloomed like a sweet flower
And stole my heart away complete.

My face turned pale, a deadly pale.
My legs refused to walk away,
And when she looked what could I ail
My life and all seemed turned to clay.

And then my blood rushed to my face
And took my eyesight quite away.
The trees and bushes round the place
Seemed midnight at noonday.

I could not see a single thing,
Words from my eyes did start.
They spoke as chords do from the string,
And blood burnt round my heart.

Are flowers the winter's choice
Is love's bed always snow
She seemed to hear my silent voice
Not love appeals to know.

I never saw so sweet a face
As that I stood before.
My heart has left its dwelling place
And can return no more.


ΥΓ. Από τραγούδια καινούρια τσεκάρετε Jewel - Foolish Games. Credits go στην κοπέλα που μου πρότεινε να το κατεβάσω. (Νομίζω έπαιξε στο Παρά Πέντε το οποίο πρέπει να είναι ένα ελληνικό σήριαλ -στη μετά DSL εποχή έχω καταργήσει την τηλεόραση + το ότι ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε μετά από τόσα χρόνια από το χειμώνα στην Ευρώπη..)