Movies
Ταινίες που μου αρέσουν ή συμμετείχα ο ίδιος..
Οι ταινίες του 2010
Posted by Manolis Platakis on 06-02-2011 at 16:31
Θα ξεκινήσω τον ετήσιο απολογισμό του 2010 παραθέτοντας τις ταινίες που είδα φέτος στο σινεμά μαζί με τις αντίστοιχες βαθμολογίες που καταχώρησα στο imdb.

Ιανουάριος
Sherlock Holmes | 8
Flickan som lekte med elden (Millenium, Part 2) | 7
Avatar | 9

Φεβρουάριος
Up in the Air | 9
The Wolfman | 6

Μάρτιος
Shutter Island | 10

Απρίλιος
Clash of the Titans | 1

Μάιος
-

Ιούνιος
-

Ιούλιος
Get Him to the Greek | 8
The Last Station | 8

Αύγουστος
The Big Sleep | 8
Inception | 10

Σεπτέμβριος
Submarino | 8
Norwegian Ninja | 3

Οκτώβριος
The Housemaid | 7
Del Amor Y Otros Demonios | 7
The Two Escobars | 10

Νοέμβριος
The Social Network | 10

Δεκέμβριος
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 | 9
Due Date | 7

Το 2010 είδα 19 ταινίες (~1.58 το μήνα) σε σχέση με 20 ταινίες το 2009 (~1.6). Η μέση βαθμολογία μου για το 2010 ήταν 7.63 ενώ για το 2009 ήταν 7.7. Παρουσιάζω λοιπόν μια... κινηματογραφική σταθερότητα που φαντάζομαι έχει να κάνει σε κάποιο βαθμό και με την ποιότητα των έργων που βγαίνουν. Ιδιαίτερη μνεία στο Leonardo DiCaprio, έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς των καιρών μας, που κέρδισε 2 από τα 4 φετινά 10άρια μου.

Ποια ταινία πιστεύετε ότι βαθμολογώ λάθος και ποια ότι θα έπρεπε να είχα δει και δεν είδα; Εσείς ποιες ταινίες είδατε φέτος στο σινεμά;

Υ.Γ. Αξίζει μια ειδική αναφορά στην ταινία Into the Wild που είδα με το φίλο Λεωνίδα μια παγωμένη Κυριακή του Δεκέμβρη στο σπίτι μου στο Όσλο. Εξαιρετική ταινία - δεκάρικο με όλη μου την καρδιά.
Οι ταινίες του 2009
Posted by Manolis Platakis on 31-12-2009 at 20:38
Συνεχίζοντας τους ετήσιους απολογισμούς παραθέτοντας τις ταινίες που είδα φέτος στο σινεμά μαζί με τις αντίστοιχες βαθμολογίες που καταχώρησα στο imdb.

Ιανουάριος

Changeling | 9

Φεβρουάριος

The Curious Case of Benjamin Button | 8

Μάρτιος

Slumdog Millionaire | 10

Απρίλιος

-

Μάιος

Duplicity | 6
Coraline | 8

Ιούνιος

Angels & Demons (Illuminati) | 7

Ιούλιος

The Hangover | 9
Public Enemies | 8

Αύγουστος

Inglourious Basterds | 9
Harry Potter and the Half-Blood Prince | 8

Σεπτέμβριος

Harry Potter and the Half-Blood Prince | 7 (Το ξαναείδα σε αίθουσα γιατί το είχα υποσχεθεί σε ένα φίλο και μου άρεσε λιγότερο!)
Gamer | 3

Οκτώβριος

Orphan | 8
Män som hatar kvinnor | 8
Up | 9 (ίσως αν δεν το είχα δει μεταγλωττισμένο να έπαιρνε 10)
Carriers | 7

Νοέμβριος

Paranormal Activity | 8

Δεκέμβριος

2012 | 7
Η κληρονόμος | 7
Soul Kitchen | 8

Είδα περίπου 1,6 ταινίες κάθε μήνα. Ποια ταινία πιστεύετε ότι βαθμολογώ λάθος και ποια ότι θα έπρεπε να είχα δει και δεν είδα; Εσείς πόσες ταινίες είδατε φέτος;

Καλή πρωτοχρονιά και καλή χρονιά με υγεία!

Υ.Γ. Από του χρόνου θα (κατα)γράφω και θέατρα (που πήγα ελάχιστα) και βιβλία (που διάβασα μπόλικα φέτος).
Υ.Γ.2 Ο ετήσιος απολογισμός του 2009 ίσως έρθει στο επόμενο έτος γιατί είμαι πνιγμένος.
Reformat
Posted by Manolis Platakis on 07-12-2009 at 23:19
Η υπακοή δίνει εργασία.
Η εργασία δίνει bonus.
Το bonus δίνει ευτυχία.

Η ανυπακοή οδηγεί στη δυστυχία και την κοινωνική απαξίωση.

Ειδοποιήσετε στον αριθμό 0-800-FORMAT για οποιοδήποτε φαινόμενο ανυπακοής υποπέσει στην αντίληψή σας.


Το Reformat είναι μια ταινία μικρού μήκους των Σπύρου Κακούρη και Ανδρέα Παπούλκα στην οποία συμμετέχω κι εγώ με ένα πολύ μικρό ρόλο.

Η ταινία προκρίθηκε από κάποια φεστιβάλ κι έτσι απέκτησε τη δική της imdb page.
Η πρώτη της προβολή έλαβε χώρα στο 5ο Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας Ερμούπολης.

Μπορείτε να απολαύσετε την ταινία ευθύς αμέσως και η γνώμη που θα σχηματίσετε γι' αυτήν είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη στα σχόλια (όπως και η ψήφος σας στο imdb). Να σημειώσω ότι με το Σπύρο είχαμε συνεργαστεί και στο παρελθόν, στη δημιουργία της ταινίας Click Here (to enter movie title).



In the near future most of the world is controlled by the FORMAT company conglomeration and most people work at one of its subsidiaries. Everyone is monitored 24/7 "for their own safety". Those who do best are rewarded with "the bonus", a hallucinogenic substance legally produced by FORMAT. Those who stray from the norm are 'reformatted'. This is the story of a simple man who can't take it anymore...
Ανάνηψη του blog
Posted by Manolis Platakis on 31-08-2007 at 2:18
Ναι, το blog ζει.

Τι συνέβη όμως αυτό το καλοκαίρι; Η εξεταστική μου πήγε σχετικά καλά. Οι διακοπές, δεν πήγαν καν. Ναι, δεν έκανα διακοπές. Γιατί; Γιατί είχα 6 εργασίες από τις οποίες εκκρεμούν οι 4 ακόμη. Για να είμαι ειλικρινής προσπάθησα να πάω. Πήγα στο Κιάτο, σε ένα φίλο, για 1,5 μέρα. Τελικά στις 5 ώρες είχα πάθει ωτίτιδα (8 Αυγούστου). Το αυτί μου είναι βουλωμένο ever since και έχω πάρει ένα σωρό αντιβιώσεις. Ο προαστιακός τουλάχιστον, ήταν εξαιρετικός :-). Όσον αφορά την προσωπική μου ζωή, φανταστείτε το High Fidelity, με unhappy end. Καταπληκτική ταινία, btw.

Τι συνέβη στον υπόλοιπο κόσμο; Πυρκαγιές παντού. Η κυβερνητική ανοργανωσιά και η συσσωρευμένη απάθεια όλων μας αποδείχτηκαν εφιαλτικές για τη χώρα. 70+ νεκρούς είχε αυτή η καταστροφή. Φυσικά, είμαστε ο λαός με την ασθενέστερη μνήμη. Σε μια εβδομάδα θα τους έχουμε ξεχάσει. Έχουμε άλλωστε εκλογές που θα είναι και ντέρμπι.

In other news, τον τελευταίο καιρό έχω τάσεις φυγής και αλλαγής περιβάλλοντος. Ο προσφορότερος τρόπος για κάποια, μονιμότερη ενός 5ήμερου ταξιδιού, αλλαγή είναι να συνεχίσω τις σπουδές μου στο εξωτερικό. Επιφυλάσσομαι να σας μιλήσω και γι' αυτό στο μέλλον, μετά τη διπλή εξεταστική που ήδη ξεκίνησε :'(.

Κατά τα άλλα, είδα σήμερα το simpsons . Μέτριο για simpsons movie. Then again I never was a simpsons fan.

Και last but not least, την πέμπτη θέση κατέκτησε η Σαντορίνη στην έρευνα του διεθνούς ταξιδιωτικού περιοδικού Travel and Leisure για το διαγωνισμό καλύτερου νησιού στον κόσμο. Πιο πάνω από τη Hawaii! Για περισσότερα, δείτε εδώ.

ΥΓ. Ωραίο είναι το άτιμο το data mining τελικά. :-)
Η τέχνη και το χρήμα
Posted by Manolis Platakis on 26-02-2006 at 12:21

Ένας αγρός με ίριδες του Vincent Van Gogh



Ας ξεκινήσουμε για παράδειγμα από τις δισκογραφικές εταιρίες. Για μένα ο μόνος λόγος ύπαρξης (δηλαδή ο μόνος λόγος που δικαιολογεί την ύπαρξη μιας τέτοιας εταιρίας) είναι η διάδοση της τέχνης. Το ίδιο ισχύει και με τον εκδοτικό οίκο που παίζουν αρκετά παιχνίδια αντίστοιχα και ανάλογα (ένα σωρό χρήματα για το πρώτο σου βιβλίο, προώθηση (και διαφήμιση) μόνο των εμπορικών βιβλίων, συμμετοχή στη διαδικασία πλύσης εγκεφάλου μέσω ΜΜΕ για συγκεκριμένες εκφάνσεις της τέχνης (;) από την εταιρία που έχει αναλάβει τη διάδοσή της.

Σε αυτό το σημείο τίθεται το θέμα εμπορευματοποίησης της τέχνης. Κατά τη γνώμη μου η (οποιασδήποτε μορφής) τέχνη δεν πρέπει να εμπορευματοποιείται. Οποιαδήποτε τέχνη κατά παραγγελία, δηλαδή τέχνη που γίνεται με σκοπό (απώτερο ή μη) να αποφέρει κέρδος είναι λειψή. Της λείπει κάτι από τη λάμψη, κάτι από την έμπνευση, κάτι από τη δημιουργία, κάτι από το μήνυμα, κάτι από την αλήθεια, κάτι από το συναίσθημα κάτι από τη μαγεία που συνοδεύει ένα ειλικρινές δημιούργημα ένος συνειδητοποιημένου δημιουργού, εκφραστή τέχνης. Προσοχή, δεν εννοώ ότι όλοι το κάνουν ΜΟΝΟ για τα λεφτά, ή ότι οι δημιουργίες τους είναι τόσο υποδεέστερες απλά πιστεύω ότι είναι τουλάχιστον ένα κλικ πιο κάτω.

Εδώ εγείρονται κάποια σημαντικά ζητήματα προς συζήτηση.

α) Ο δημιουργός με συνθήκες ζωής καλύτερες, δε θα μπορεί πιο άνετα να υπηρετήσει την τέχνη;

Απάντηση: Ναι και οχι. Σίγουρα θα έχει περισσότερο χρόνο να ασχοληθεί με την τέχνη όμως αυτό δεν μας εξασφαλίζει "καλύτερη" τέχνη. (όταν μιλάω για καλύτερη τέχνη δεν εννοώ βαθμολογία εννοώ ειλικρινής πηγιαία και μαγική προσωπική έκφραση) Στο παρελθόν άνθρωποι υπό δύσκολες συνθήκες ζωής και σε (ενδεχομένως) πιο δύσκολες πολιτικοοικονομικές περιόδους μας έχουν δώσει δημιουργίες που μας αγγίζουν μέχρι σήμερα και που έμειναν στην ιστορία (έστω και με μετά θάνατον αναγνώριση).

Σε κάθε περίπτωση το να ζει από την τέχνη του και μόνο από αυτή θα συμβάλλει με μαθηματική βεβαιότητα (αργά ή γρήγορα) στην σταδιακή αλλοτρίωση της τέχνης του.

β) Μια εταιρία με κεφάλαιο δεν θα μπορούσε να βοηθήσει ούτως ώστε η τέχνη να φτάσει σε όλους;

Σαφώς και θα μπορούσε.

Αν κάποιος πλούσιος είναι ευαισθητοποιημένος σε ζητήματα τέχνης η ενίσχυση από αυτόν είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη αν και μόνο αν ότι χρήματα ζητήσει είναι για το κόστος (του cd, του βιβλίου, της διανομής κτλ) και ΔΕΝ βγάλει κέρδος από δουλειά άλλου (όπως είπε και ο noiR).

γ)Μπορεί το internet να βοηθήσει στη διάδοση της τέχνης;

Το internet είναι μια ταχύτατα ανερχόμενη μορφή διάδοσης τέχνης και καλό θα ήταν σαν Ελλάδα να τη στηρίξουμε. :-)
Where the truth lies
Posted by Manolis Platakis on 15-02-2006 at 15:53

Είδα το "Where the truth lies", ήταν πολύ καλό και θίγει με όμορφο και γλαφυρό τρόπο την πτώση από τους θρόνους της δόξας σε ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο για ένα διάσημο τηλεοπτικό ζεύγος δύο επιτυχημένων κωμικών της δεκαετίας του '50.

Εμπεριέχει αρκετά αστυνομικά και δημοσιογραφικά στοιχεία, σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος με έξυπνες ανατροπές και όμορφες παρουσίες.

Από τους ηθοποιούς ξεχωρίζει ο Kevin Bacon στο ρόλο του Lanny Morris του οποίου ο χαρακτήρας αναπτύσσεται σε μεγάλο βαθμό και η ερμηνεία είναι αδιαμφισβήτητα εξαιρετική.

Η σκηνοθεσία είναι καταπληκτική και μας μετάφερει ολοκληρωτικά σε εκείνη την εποχή και σε θέματα ταμπού της εποχής που θα μπορούσαν να κοστίσουν μια καριέρα.

Από τις καλύτερες ταινίες που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό αξίζει να τη δει κανείς στο σινεμά!

To link του imdb: http://www.imdb.com/title/tt0373450/

ΥΓ. Το 550 τα σπάει που λέει τις στάσεις! OASA rules! :D
Click Here: A movie made @ DI
Posted by Manolis Platakis on 13-02-2006 at 2:33
UPDATE 22/11/2009: Επειδή τα παρακάτω links είναι dead μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την ταινία, making of, trailer, teaser και άλλα εδώ. Υπάρχει επίσης και facebook page.

Τις τελευταίες μέρες ίσως να παρατηρήσατε στη σχολή 3 αφίσες (στον πίνακα ανακοινώσεων, στην είσοδο της Α και στην είσοδο του PC Lab) για μια ταινία που θα προβληθεί στην Αίθουσα Α στις 24 Φεβρουαρίου.

Αν αναρωτιέστε περί τίνος πρόκειται:

Η ομάδα ΣΜΓ παρουσιάζει μια μικρομεσαίου μήκους ταινία που γυρίστηκε στο DI!

Click Here (to enter movie title)

Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε από τον ανεπίσημο news server του τμήματος, τον testnews, το περασμένο καλοκαίρι με αφορμή το Dajenech (ταινία που γύρισαν αρχιτέκτονες μηχανικοί στο ΕΜΠ) και αιτία την πηγιαία διάθεση για καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία.

Η ταινία μας είναι πλέον σχεδόν έτοιμη και μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της εδώ!

Εκεί μπορείτε να βρείτε εκτός των άλλων και το trailer σε δυο εκδόσεις (4,8MBs avi, 2,5MBs wmv) στην ενότητα σχέδιο! Σε περίπτωση που έχουν πέσει οι servers (γίνονται εργασίες συντήρησεις αυτό το Σ/Κ) μπορείτε να κατεβάσετε την .avi έκδοση από εδώ.

Ακριβής ώρα προβολής θα ανακοινώσω με comment σε αυτό το post σύντομα!

Περιμένω και τα δικά σας σχόλια!
Me and You and Everyone We Know
Posted by Manolis Platakis on 26-12-2005 at 0:41
Είδα σήμερα το πολυβραβευμένο: Me and You and Everyone We Know.
Ελληνικός Τίτλος: Εγώ, εσύ και όλοι μας οι γνωστοί.

Ευρωπαϊκός Κινηματογράφος, ήταν πολύ διαφορετικό. Αρκετά γλυκό και ξεχωριστό. Εκνευρίστηκα με καμιά 20αριά άτομα που έφυγαν από την αίθουσα ανακράζοντας πάμε να δούμε το Ζορρό 2 καλύτερα. Έλεος αγαπητοί "σινεφίλ" που δε μπορείτε να αντέξετε ένα έργο που ξεφεύγει από τα τετριμμένα..

Όμορφο τέλος και πολύ αξιόλογη ταινία. Από αυτές τις ταινίες που θα ήθελες να είχες σκεφτεί και γυρίσει ο ίδιος. :-)

ΥΓ. Είναι πλέον έτοιμη η γέφυρα που συνδέει άμεσα το σταθμό της Νεραντζιώτισσας με το the mall. ;-)
ΥΓ2. Είδα και το Corpse Bride του Tim Burton (Νεκρή Νύφη) καλό αλλά μικρό.. Για 4 ευρώ θα ήταν τέλειο.
ΥΓ3. Καλά Χριστούγεννα σε όλους! Χρόνια Πολλά με υγεία, ευτυχία και αγάπη! :-)
Ο Εξορκισμός της Emily Rose
Posted by Manolis Platakis on 17-11-2005 at 17:17
Emily RoseΧτες βράδυ βρήκα μετά από πολύ καιρό και σωρεία εξαντλητικών εργασιών να πάω στο σινεμά.
Παρεπιπτόντως, ο χώρος των STER Cinemas στο Ίλιον είναι θεσπέσιος! Δεν είχα ξαναπάει και εκθαμβώθηκα.. μπορείς να βρεις και να κάνεις τα πάντα, σε ένα πανέμορφο περιβάλλοντα χώρο με δωρεάν parking.
Στα του έργου τώρα. Καταρχάς, στο σινεμά κάθε φορά εκπλήσσομαι όταν διαπιστώνω πόσο ανώριμα άτομα υπάρχουν. Χρειάστηκαν 4-5 "σσστ" και 2-3 αυστηρές ματιές κατά τη διάρκεια της ταινίας και μάλιστα σε "μαντραχαλάδες 25 χρονών".. Επί της ουσίας, η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία της Anneliese Michel, μιας νεαρής Γερμανίδας που στα 1970 είχε την ίδια μέρα με την υποτιθέμενη Emily Rose της ταινίας. Το γεγονός αυτό σου εξάπτει την περιέργεια για το τι πρόκειται να ακολουθήσει και σε προβληματίζει καθόλη την ταινία.
Ο εξορκισμός της Emily Rose εξιστορείται μέσα από τη δίκη του παπά Moore που κατηγορείται για φόνο εξ' αμελείας επειδή είπε στην Emily να διακόψει το φάρμακο Gambutrol που θεραπεύει μεσοπρόθεσμα επιληπτικές καταστάσεις. Οι ιατρικές, κοινωνικοπολιτικές και ανθρωπιστικές γωνίες υπό τις οποίες περιγράφεται ο δαιμονισμός δίνουν σαφώς περισσότερο βάθος στην ταινία από τον "Εξορκιστή" ενώ και η ίδια, η σκήνη του εξορκισμού είναι πολύ πιο ψαγμένη και ξεφεύγει από τα τετριμμένα. Τέλος, ο λόγος για τον οποίο τελικά αποτυγχάνει ο εξορκισμός της Emily και μετά από λίγο καιρό πεθαίνει που αναφέρεται στο τέλος καθιστά την ταινία και κατά συνέπεια την αληθινή ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν αρκετά καλές με την ερμηνεία της συνήγορου (Laura Linney) και του κατήγορου (Campbell Scott). Αλήθεια, ο τελευταίος πολύ δεν έμοιαζε με το Μεράκο :D; Ειδικά εφφέ η ταινία είχε λίγα όμως δε τα χρειαζόταν.
Εν κατακλείδι, ήταν μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς (μετά το Sin City βέβαια ;)). Αξίζει να τη δείτε..

ΥΓ. Ελπίζω να μην είχε spoilers αυτό το άρθρο.
ΥΓ2. Τιμή και δόξα στους ανθρώπους που πριν από 32 χρόνια έδωσαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία.
American Pie 4: Γιατί μου αρέσουν οι teen movies..
Posted by Manolis Platakis on 05-11-2005 at 14:21
Είδα πριν καμιά εβδομάδα την 4η συνέχεια της δημοφιλούς Teen Movie, American Pie. Για τους μυημένους, ο ακριβής τίτλος ήταν ο εξής: American Pie: Band Camp. Χειρότερη, από τις τρεις προηγούμενες, εν τούτοις μου άρεσε αρκετά..
Όταν τελείωσε η ταινία άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί μου αρέσουν *σχεδόν* όλες οι ταινίες παρόμοιου τύπου.

Πιθανότατα, γιατί κρύβω μέσα μου έναν έφηβο. Κάποιος, βέβαια, από σας εκεί έξω, θα μπορούσε άνετα να μου πει πως είμαι ακόμη 19 (nineteen) επομένως είμαι έφηβος. Αν το καλοσκεφτείτε όμως, δε μπορεί εν τέλει, το δεύτερο συνθετικό της ηλικίας σου στα αγγλικά να καθορίζει το πώς νιώθεις, έτσι δεν είναι; Όταν, πετάς στα σύννεφα (με την καλή έννοια) και έρχεται κάποιος(ή καποια ;p) και σε κλωτσάει στο έδαφος δίχως έλεος, τότε είναι ελεύθερη και κρύα και αχαλίνωτη η πτώση: παύεις να είσαι έφηβος. Σε μένα αυτό συνέβη, στη μακρινή, πλέον, πρώτη λυκείου.. :p Αρκετά όμως με το παρελθόν.

Κυνικός αλλά πέρα για πέρα αληθινός ο επόμενος λόγος.. Σε αυτές τις ταινίες, πρωταγωνιστούν οι πιο άξιες εκπρόσωποι του ωραίου φύλου. Ένα από τα μεγαλύτερα "ελαττώματα" του υποφαινόμενου είναι ο θαυμασμός του και η έλξη του προς το αντίθετο φύλο. Το πιο παράξενο πάντως σε αυτές τις ταινίες είναι πως σε κάθε ταινία βλέπεις και μια νέα γλυκούλα και ομορφούλα κοπέλα που δεν την έχεις ξαναδεί σε καμία άλλη ταινία. Σε κάνει να αναρωτιέσαι, αφού είναι τόσες πολλές, γιατί δε συναντάω καμία στο δρόμο; :D Ή μήπως τελικά οι "Αμερικανίδες" είναι πιο ωραίες; :P

Τέτοιες ταινίες, έχουν επίσης πολύ ωραία τοπία. Σπίτια με λίμνη, καταπληκτικές παραλίες, μαγευτικά δάση και άλλα γραφικά μέρη κυριαρχούν σε τέτοιες παραγωγές.. Θα μου πείτε και η Ελλάδα έχει ωραία τοπία.. Θα συμφωνήσω, απλά όταν η τσιμεντούπολη σε διαβρώνει καθημερινά, τα "καλιφορνέζικα" σκηνικά μοιάζουν παράδεισος..

Ανεμελιά.. Τι πιο όμορφο συναίσθημα από το μεγαλύτερο σου άγχος να είναι αρχικά "how are we gonna get laid" το οποίο στο τέλος μετατρέπεται στο πως θα κατακτήσεις τελικά την κοπέλα που ερωτεύτηκες;

Ρομαντισμός, που τόσο λείπει γενικότερα από τη ζωή μας, δεσπόζει σε τέτοιες παραγωγές. Παρόλο που οι ταινίες αρχίζουν δίνοντας έμφαση στο gross αντιρομαντικό στοιχείο, στη μέση κάνουν ένα ρομαντικό turnaround που σε αγγίζει, ειδικά αν έχεις και προδιάθεση.. ;)

Περιπέτεια, ίσως το πιο αντιρρεαλιστικό στοιχείο μιας ταινίας αλλά συνάμα και από τα πιο γοητευτικά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, στο "Girl Next Door" (όχι καθαρόαιμη teen-movie), ο πρωταγωνιστής φτάνει σε σημείο να αντιμετωπίσει νονούς της νύχτας. Υπερβολικό, αλλά τι πιο τέλειο από μια περιπετειώδη προσπάθεια για την κατάκτηση του απόλυτου, πολυπόθητου έρωτα;

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η μουσική. Punk τραγουδάκια που εξυμνούν διάφορες καταστάσεις που προκύπτουν ήταν ανέκαθεν αγαπημένα, πόσο μάλλον όταν πλαισιώνουν τέτοιου είδους ταινίες.. Δε λείπουν και τα ρομαντικά, slow συνήθως με πιάνο ή ελαφρό beat που αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα σε συνδυασμό με τα συναισθήματα που σε έχουν πλημμυρίσει ως εκείνη τη στιγμή. Ενδεικτικά από το OST του American Pie 4, σας προτείνω να κατεβάσετε: Tal Bachman - Aeroplane για slow, (με το τραγούδι αυτό κλείνει η ταινία), και Andrew WK - She's beautiful για punk, (με το τραγούδι αυτό ανοίγει η ταινία).

Τι μένει όμως στο τέλος; Συνήθως, ένα "απρόσμενο" με βάση τις συγκυρίες που έχουν προκύψει στην ταινία αλλά σχεδόν σίγουρο, για Hollywood, happy-end. Προσωπικά, μου μένει το ομορφότερο συναίσθημα: μια γλυκιά μελαγχολία..