Video Games
Οτιδήποτε αφορά το μαγικό κόσμο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών
Video Games Update - The Clockwork Man
Posted by Manolis Platakis on 18-04-2009 at 0:40
Ένα από τα πρώτα ποστ στο Thoughts and Dreams αφορούσε τους προβληματισμούς μου για την κατεύθυνση που ακολουθεί η βιομηχανία παραγωγής ηλεκτρονικών βιντεοπαιχνιδιών. Η ρότα αυτή έκτοτε δεν άλλαξε και ως εκ τούτου παραμένω αποστασιοποιημένος από τα παιχνίδια και απλά νοσταλγώ τις παλιές εποχές.

Εν τούτοις παρουσιάστηκαν κάποιες λίγες φωτεινές εξαιρέσεις για παράδειγμα το Dreamfall: The Longest Journey του οποίου το sequel περιμένω με ανυπομονησία αλλά πολύ φοβάμαι ότι μέχρι να βγει θα περάσει καμιά πενταετία και θα έχουμε όλοι ξεχάσει τι συνέβη στο προηγούμενο (όπως συνέβη με το Dreamfall και το Longest Journey).


April Ryan και Zoe Castillo στο Dreamfall

Ένα ακόμη διαμάντι που απήλαυσα ήταν το The Legend of Zelda: Phantom Hourglass με δανεικό Nintendo DS. Η κίνηση του Link με την touch screen με είχε ξενίσει μέχρι να περάσουν τα πρώτα 15 λεπτά. Αποδείχτηκε εξαιρετικό. στο σύνολό του. Περιμένουμε το sequel σύντομα το οποίο αναμένεται εξίσου πρωτότυπο και συναρπαστικό. Να σημειώσω εδώ ότι ανέκαθεν ήμουν από αυτούς που προτιμούσαν τα handheld zelda. Βέβαια βρίσκεται στα TODO μου να παίξω το Zelda του Gamecube και αυτό του Wii.


Το εξώφυλλο του Phantom Hourglass cartridge για το DS

Σήμερα το πρωί τερμάτισα το The Clockwork Man. Έμαθα για την ύπαρξη του παιχνιδιού, πριν αυτό κυκλοφορήσει, από το Twitter. Με κέντρισε το trailer (βρίσκεται στο τέλος του post) καθώς και το γεγονός ότι η εταιρία υπεύθυνη για τη σχεδίαση και την παραγωγή του ήταν ελληνική. Έτσι το αγόρασα για 10 ευρώ (prerelease μισή τιμή) κυρίως για να ενισχύσω την προσπάθεια της νεοσύστατης εταιρίας και σε δεύτερο επίπεδο για να παίξω μετά από καιρό ένα adventure.

Ελέγχετε τη Miranda Calomy μια νεαρή μηχανικό στο 1889 και ο στόχος του παιχνιδιού είναι να συγκεντρώσετε κάποια εργαλεία και εξαρτήματα απαραίτητα για τον τρελοεπιστήμονα παππού σας που πραγματοποιεί ένα μεγαλεπήβολο πείραμα στο New Coventry της Βικτοριανής Εποχής. Πολύτιμη βοήθεια σε αυτό το hidden object adventure game σας παρέχει το ρομποτάκι σας ο Sprocket.

Βρήκα το χρόνο περίπου 1 μήνα μετά την κυκλοφορία του να το παίξω και σας παραθέτω τα συν και τα πλην του.

Θετικά:
+ ωραίο setting
+ πολύ όμορφες ζωγραφιές
+ ενδιαφέροντες χαρακτήρες
+ έξυπνοι γρίφοι λογικής δυσκολίας
+ καλογραμμένοι και εξαιρετικά ερμηνευμένοι διάλογοι

Αρνητικά:
- Πολύ μικρό σε διάρκεια (4-5 ώρες). Υποτίθεται ότι είναι replayable με αλλαγές στις σκηνές και στα αντικείμενα προς αναζήτηση αλλά προσωπικά δε βρήκα την όρεξη να το ξαναπαίξω.
- Τα hidden objects κουράζουν σε κάποια σημεία του παιχνιδιού. Αυτό είναι βέβαια το είδος του adventure αλλά το γιατί αναζητάς κάποια αντικείμενα σε κάποια σημεία είναι τελείως αδικαιολόγητο ή έχει προκύψει από αλλεπάλληλες σεναριακές ευκολίες.
- Πολύ μικρό τμήμα του παιχνιδιού ήταν παραδοσιακό adventure με γρίφους και αντικείμενα που παίρνεις και κρατάς για να τα χρησιμοποιήσεις αργότερα. Σε αυτές τις περιπτώσεις το παιχνίδι απογειωνόταν οπότε πιστεύω ότι έχουν τη δυναμική στην εταιρία να βγάλουν ένα μεστό παραδοσιακό point and click adventure.
- Το τέλος ήταν κάπως ακατανόητο και παράλογο.

Overall, ήταν αρκετά καλό και άξιζε τα χρήματα (η κανονική τιμή είναι τα διπλά λεφτά btw). Σας αφήνω με το trailer και σας εύχομαι καλή ανάσταση.


How to run Carmageddon II: Carpocalypse Now on Windows XP
Posted by Manolis Platakis on 10-03-2008 at 9:41
Listening to Iron Maiden the day before yesterday I decided I wanted to enjoy some more of my high school years playing Carmageddon 2 on my PC. I searched around and came across the following solution in order to overcome the (obvious) compatibility issues.

Carmageddon 2 thumbnail

Three easy steps to play Carmageddon 2 on Windows XP:

a) Install the game.
b) Replace CARMA2_HW.EXE file found under "C:\Program Files\Interplay\Carmageddon 2 Carpocalypse Now" with the one which can be obtained from here. It's an official patch from SCI.
c) Unzip this file in the same folder (glide2x.dll must be in the same folder).

Now you are ready to go, either by double clicking CARMA2_HW.EXE or changing the installation's shortcut's path to "C:\Program Files\Interplay\Carmageddon 2 Carpocalypse Now\CARMA2_HW.EXE".

Enjoy and give me some feedback if it works for all of you guys. ;-)
Μια κασέτα gameboy και το νόημα της ζωής
Posted by Manolis Platakis on 13-09-2006 at 4:07
Κάποτε το νόημα της ζωής, το έβρισκα σε μια κασέτα gameboy. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια μέρα, την μακρινή εποχή που ήμουν 8 ή 9, είχα ακολουθήσει τη μητέρα μου σε μια μονοήμερη εκδρομή. Γυρνώντας, θα πηγαίναμε στο minion για το πολυπόθητο cartridge. Κατά τη διαδρομή της επιστροφής, στριφογυρνούσα στη θέση μου στο πούλμαν από την ηδονή της επικείμενης αγοράς και της επερχόμενης διασκέδασης με τις περιπέτειες του Wario. Παιχνιδάρα, btw..



Όταν το τερμάτισα με όλα τα διαμάντια, ένιωσα περήφανος και "γεμάτος", μια πλήρωση του είναι μου. Αργότερα, δάνεισα την κασέτα σε ένα φίλο, ο οποίος καταλάθως(?) έσβησε το save game. Θύμωσα, πιθανώς δάκρυσα αλλά πείσμωσα και το ξανατερμάτισα.

Πέρασα πολλές φάσεις της ζωής μου, άλλοτε με παροδικά νοήματα ζωής και άλλοτε χωρίς προσανατολισμό. Κάποτε πίστεψα στον έρωτα. Πίστεψα πολύ στο Σοφόκλειο, τον ανίκητο στη μάχη, έρωτα. Πίστεψα στα τραγούδια που τον εξυμνούν και στα ποιήματα που τον ψηλαφούν.. Θεώρησα πως είναι ο μόνος τρόπος να παρατείνεις τη διάρκεια μια στιγμής, να κερδίσεις την αιωνιότητα, να παγώσεις το χρόνο, να αγγίξεις με τα ακροδάχτυλά σου την ευτυχία. Και το έζησα, ένιωσα το χρόνο να σταματά, χωρίς να είναι καν ο ιδανικός εκπληρωμένος έρωτας. Λίγο πιο μετά όμως, απομυθοποιήθηκε στα μάτια μου. Ξεγυμνώθηκε και έμειναν οι πληγές που προξένησε. Τον δαιμονοποιώ; Δεν το πιστεύω. Πιστεύω ότι ο αληθινός έρωτας είναι άμεσα συνυφασμένος με μαζοχισμό, απωθημένα, δάκρυα, πόνο, πάθος, ζήλεια, φθόνο και παράνοια. Ο πραγματικός έρωτας είναι αυτοκαταστροφικός. Δεν τον εγκατέλειψα, δε μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν άλλωστε. Απλά έπαψα να πιστεύω ότι εκεί θα βρω το νόημα της ζωής μου και έκανα τη ζωή μου μια σταλίτσα απλούστερη.

Κάποιοι θα μιλήσουν για αναπαραγωγή και διαίωνιση του είδους, ή -λιγότερο κυνικά- για οικογένεια με παιδιά. Μου φαίνεται πολύ απλοϊκό για να είναι αληθινό, ίσως να είναι κομμάτι από το παζλ αλλά μέχρι εκεί. Άλλοι πάλι, θα μας πουν για υστεροφημία. Ολίγον τι μάταιο, αν δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή για να απολαύσεις τη μνήμη των ζωντανών. Οι θρησκόληπτοι θα σε διαβεβαιώσουν πως το νόημα της ζωής έγκειται στην πιστή υποταγή των εκάστοτε.. "10 εντολών". Πότε μου δεν πίστεψα στις συμβατικές θρησκείες. Ίσως κάτι να υπάρχει και ίσως το νόημα της ζωής είναι η εύρεση της Αλήθειας και η απάντηση στο μεγάλο ΓΙΑΤΙ, γιατί υπάρχουμε και γιατί ζουμε. Από την άλλη μπορεί το νόημα της ζωής να είναι η διαρκής αναζήτησή του (αυτοαναφορά) αλλά κάτι τέτοιο μου φαίνεται άκρως ειρωνικό και απογοητευτικό.

Γενικά και αόριστα, θα μπορούσα να θεωρήσω νόημα της ζωής οτιδήποτε αποτελεί τροχοπέδη στη φυσική ροή του χρόνου, στέκεται εμπόδιο και κοιτάει στα μάτια το "λίγο του κόσμου" (που θα έλεγε και η Κική Δημουλά). Η λύτρωση της υπαρξής μας από τη χρονική φθορά και από την απειλητική (πάντα ante portas) ημερομηνία λήξεως, θα μπορούσε να είναι ένα καλό έναυσμα στην πορεία για την ευτυχία και την εσωτερική πλήρωση του ανθρώπου.

Σε κάθε περίπτωση, ένα από τα χειρότερα συναισθήματα είναι αυτό που σε κατακλύζει τις στιγμές που νιώθεις άδειος, που δεν έχεις όρεξη για τίποτα, που ψάχνεις απεγνωσμένα για κάτι που θα γεμίσει το κενό που έχεις στην ψυχή σου όταν όλα μοιάζουν ένα "βαρετό surf-άρισμα στο internet" που θα έλεγε και η φίλη μου η Ευσταθία.

Περιμένω να ακούσω τις σκέψεις σας. Ο λόγος για τον οποίο άργησα να ανανεώσω το blog μου είναι τα ηλίθια spam bots που μου έχουν κάνει τη ζωή δύσκολη. Αν κάνετε σχόλιο και δεν το δείτε δημοσιευμένο σε εύλογο χρονικό διάστημα στείλτε μου ένα e-mail στο std04100 AT di dot uoa dot gr και θα επιληφθώ άμεσα. Όταν τελειώσει η μαρτυρική διπλή εξεταστική θα πειράξω τον κώδικα του flog και θα ξεφορτωθούμε για λίγο καιρό τα bots (hopefully).

Καλημέρα σε όλους με λίγους στίχους:

Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται
Μου 'πες κάποιο βράδυ με παράπονο θολό
Οι έρωτες καρδιά μου δεν πεθαίνουν μα κοιμούνται
Για να μπορούν κρυφά να κοροϊδεύουν τον καιρό
Σύγχρονα Videogames
Posted by Manolis Platakis on 27-11-2005 at 23:35
Image Hosted by ImageShack.us
Σήμερα, έκατσα και τερμάτισα, μετά από αρκετά χρόνια (5-6 ίσως) το Super Mario Land 1 σε εξομοιωτή στο pc.
Μετά τον τερματισμό, με έπιασε μια μελαγχολία την οποία δεν κατάφερε να μετριάσει το Super Mario Land 2, το οποίο μετά από λίγο έκλεισα, δε με είχε ενθουσιάσει ούτε όταν ήμουνα μικρός άλλωστε.
Ποια είναι η κατάσταση σήμερα; Σωρεία από shoot 'em up για να αγοράσουμε τον πιο τέλειο υπολογιστή και την πιο τερατώδη κάρτα γραφικών με 666 TB για να τα "απολαύσουμε". Τι ακριβώς να απολαύσουμε όμως; Μαγικά, ομολογουμένως, γραφικά και ένα ρηχό και ανούσιο gameplay. Προσοχή δεν επιτίθεμαι στα Shoot 'em up γιατί και εμένα μου άρεσαν κάποτε. Doom II, Wolfenstein και Duke Nukem 3D είχαν πάρει γενναίο κομμάτι της παιδικής μου αθωότητας :D. Όμως, η αγαστή συνεργασία με τις εταιρίας σε βάρος της τσέπης μας και το μηδαμινό gameplay των ημερών με έχουν νευριάσει αρκετά..
Παιχνίδια, όπως τα Zelda και τα Mario, Donkey Kong και adventures όπως τα Monkey Island (και τα λοιπά της Lucas) καθώς και το πιο πρόσφατο(2000) Longest Journey φαίνεται να έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Παρεπιπτόντως, ο γράφων δε συμπάθησε ιδιαίτερα το Syberia ενώ τα Myst δεν τον άγγιξαν ποτέ. Εν τω μεταξύ, βγήκαν ένα σωρό adventures από τότε, τα οποία ο Τσουρινάκης εκθειάζει ως συνήθως.. Μερικά από αυτά, ίσως να είναι και καλά, όμως δε μου κέντρισαν την περιέργεια να τα δοκιμάσω.
Τι μέλλει γενέσθαι; Το Zelda: Minish Cap ήταν αρκετά καλό, οπότε υπάρχει ελπίδα και για το μέλλον. Πολλά θα εξαρτηθούν από το sequel του Longest Journey, το Dreamfall. Διαποτισμένο με αρκετά action στοιχεία, τα οποία *υποτίθεται* πως δε θα αλλοιώσουν το χαρακτήρα της περιπέτειας, που είχε ο πρόγονός του, το παιχνίδι αυτό θα κρίνει πολλά για το δυσοίωνο μέλλον των adventures αλλά και γενικότερα των παιχνιδιών με αληθινό και μεστό περιεχόμενο. Γιατί για μένα μερικά παιχνίδια είναι τέχνη και το λέω έχοντας πλήρη επίγνωση της "υπερβολής" και σώας τα φρένας.
Αν το dreamfall αποδειχτεί μέτριο τότε μάλλον ήρθε η ώρα να αναλάβουμε εμείς (οι φοιτητές Πληροφορικής) την κατάσταση στα χέρια μας. Δε βλέπω μάλιστα το λόγο που Τα Νέα αντιμετωπίζουν, με τόσο σκεπτικισμό, την επίση ενσωμάτωση στο πρόγραμμα σπουδών κατεύθυνσης σχεδιασμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Η επιστήμη μας, ούτως ή άλλως είναι εμπορικοστραφής, επομένως, αντί να δουλεύουμε για μεγάλες εταιρίες μηχανοργάνωσης ή ανάπτυξης εμπορικού λογισμικού για εφαρμογές γραφείου, θα πείραζε να σχεδιάζαμε ηλεκτρονικά παιχνίδια; Η απάντηση (στο μυαλό μου) φαντάζει κατηγορηματική: ΟΧΙ.