Θλιμμένο Πάσχα
Posted by Manolis Platakis on 21-04-2006 at 21:10
Τα Ξύλινα Σπαθιά τραγουδούν στο κομμάτι "Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη"

Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη
ένα κορίτσι με κοιτάει
χορεύει, κι ύστερα πετάει
πάνω απ' τα μπάρ και τα ηχεία

Δεν έχει τίποτα να κρύψει
καμιά φορά αντί να κλαίει
χορεύει, κι είναι σαν να λέει
σπάστε την πόρτα αν δεν ανοίξει

Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη
μαζεύει πίσω τα μαλλιά της
θυμίζεις μια μικρή κυρία
που όλο ξεχνάω τ' όνομα της

Ποιός θα τα βάλει με τη θλίψη
όσο αντιστέκεσαι νικάει
σ' όποιον τη ρίχνει από το θρόνο
εσένα λέει θέλω μόνο


Όταν τελειώνει η συναυλία
κάτι παιδιά έρχονται κοντά μου
στα σκονισμένα της αρχεία
λένε πως είδαν τ' όνομα μου

Κι εγώ αρχίζω να γελάω
αλλάζει πρόσωπα η θλίψη
ρωτάνε αν την αγαπάω
έστω για λίγο θα μου λείψει


Ανέκαθεν το Πάσχα με έριχνε ψυχολογικά και δεν οφείλεται το θείο δράμα γι' αυτό, ούτε τόσο οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν την πρωτεύουσα, ούτε ακόμα-ακόμα η γενικότερη νηνεμία που επικρατεί αυτές τις μέρες. Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν κατά την προσφιλή τακτική των ψυχολόγων εύκολα μπορούν να εντοπιστούν τα αίτια. Θα πάμε 6 χρόνια πίσω και χωρίς πολλές λεπτομέρειες θα κάνω μια περιληπτική απαρίθμηση των Πάσχα από τότε μέχρι σήμερα.

1. Πάσχα 2000: άρτι αφιχθείς από 10ήμερη εκδρομή με τη Β Γυμνασίου στη Γερμανία (Μόναχο). Τα κεφάλια μέσα και διάβασμα γαλλικών για την τρίτη -ευτυχώς επιτυχημένη- απόπειρα απόκτησης του Α5.
2. Πάσχα 2001: άρτι αφιχθείς από 10ήμερη εκδρομή με τη Γ Γυμνασίου στη Γαλλία (Παρίσι). Από τις ομορφότερες μέρες στη ζωή μου και ωδή στον πλατωνικό, ρομαντικό και παιδικό έρωτα με μια συμμαθήτριά μου (καλή της ώρα..). Τα κεφάλια μέσα, μακριά της πλέον (δεν κατάφερα τίποτα στα πάτρια εδάφη, γύρισε στην παλιά της παρέα), για τις εξετάσεις των proficiency.
3. Πάσχα 2002: τραυματικό πάσχα, τραγικές αποκαλύψεις για την κοπέλα που τραβιόμασταν τότε (καλή της ώρα), που επέφεραν πολύ πόνο, ανείπωτο και κλάματα κουβάδες. Κυριακή και Δευτέρα του Πάσχα ούτε στον εχθρό μου.
4. Πάσχα 2003: άρτι αφιχθείς από 4ήμερη εκδρομή με τη Β Λυκείου στα Γιάννενα, τσακωμένος με την κολλητή μου για λόγους που ποτέ δεν κατάλαβα και τραγική συμπεριφορά από μέρους της στην εκδρομή. Προσπαθώντας, να ξεπεράσω ακόμα τους πόνους από το προηγούμενο Πάσχα με κάθε είδους ανωριμότητες και αυτουποτίμηση σε μεγάλο βαθμό, το ρίχνω στον τζόγο όλη τη χρονιά. Μεγάλο Σάββατο χάνω 15 ευρώ για έναν άσο του 1.20 (της Τσέλσι), τραγελαφικά σκηνικά. Με καταρακωμένη ψυχολογία, για τις Πανελλήνιες της Β Λυκείου δεν διάβασα τίποτα και η αποτυχία ήταν παταγώδης.
5. Πάσχα 2004: άρτι αφιχθείς από 5ήμερη εκδρομή με τη Γ Λυκείου στην μαγική Κέρκυρα. Ψιλοισορροπημένος πλέον ψυχολογικά, διαβάζω κάπως για τις Πανελλήνιες αλλά κυρίως ξεκουράζομαι και προετοιμάζομαι ψυχολογικά γι' αυτές.
6. Πάσχα 2005: Κάνω ότι μπορώ για να κυνηγήσω ένα όνειρο τη Δευτέρα του Πάσχα. Τις υπόλοιπες μέρες κάνω εργασίες αντικειμενοστραφούς. Το πρώτο μου Πάσχα σαν φοιτητής είναι ελαφρώς βελτιωμένο σε σχέση με τα παλιότερα.
7. Πάσχα 2006: Συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να αλλάξω με τίποτα και νοσταλγώ το ίδιο όνειρο χωρίς να κάνω πρακτικά τίποτα, συνειδητοποιώντας πως αυτό που έγινε πέρυσι απείχε πολύ από το να είναι αρκετό. Οι εργασίες καλά κρατούν αλλά βοηθούν (λίγο) στο να ξεχνιέμαι.

Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση στις ψυχές όλων μας.
Posted by Trifyllenia on 21-04-2006 at 21:21
Μικρή είχα διαβάσει ένα βιβλίο με το όνομα : "Πολυάννα-Το παιχνίδι της χαράς"...
Έχεις δοκιμάσει ποτέ να σκεφτείς και ό,τι καλό έχεις στη ζωή σου?
Γιατί πάντα μα πάντα πρέπει να είσαι τόσο κολλημένος στις άσχημες αναμνήσεις και όχι στις καλές?
Posted by THE RIDDLE on 21-04-2006 at 21:21
Πασχα 2006: Καθε περσι και καλυτερα...
Posted by Manolis Platakis on 21-04-2006 at 21:26
Το βιβλίο που λες δεν το έχω διαβάσει.
Είναι θέμα προτεραιοτήτων, αν δίνεις βαρύτητα στα πράγματα που πάνε στραβά, τότε στεναχωριέσαι περισσότερο.
Είναι και λίγο αρρώστια βέβαια.. Αντιλαμβάνομαι τον συλλογισμό σου αλλά δεν έχω απάντηση στην απορία σου.. :)
Posted by el-ninio on 23-04-2006 at 22:33
οιτρύπες πάλι λένε πως η ζωή είναι μικρή για να 'ναι θλιβερή.Εσύ ο ίδιος δίνεις αξία στις στιγμές.Κι εσύ ο ίδιος ορίζεις το βλέμμα που κάνει το ποτήρι μισογεμάτο...
Posted by Manolis Platakis on 24-04-2006 at 3:15
Οι Τρύπες λένε επίσης:
"Η ζωή είναι μεγάλη, μην την κάνεις καρναβάλι".

Το ίδιο εννοούν και στις 2 περιπτώσεις. Εγώ νομίζω ότι η δίψα είναι αυτή που θα ορίσει το βλέμμα σου.. Όσο πιο πολύ διψάς, τόσο πιο άδειο είναι το ποτήρι. Συμφωνείς;
Posted by dj... on 26-04-2006 at 22:47
Afti i periliptiki anaskopisi twn Pasha me provlimatise...

Kai egw afto to pasha tha eprepe na eimai halia (na sinehiso dld stin diathesi pou imoun kai prin apo afto). Parolafta to eida san efkairia na ksananioso. San mia efkairia na parw mia anasa prin ksanagiriso piso stin athina kai se ola afta pou mou epifilasei...

Kai afto ekana! Koimithika 16 ores tin imera, adeiasa to mialo mou apo ta pada. Den esteila se kanenan minima para mono se osous mou esteilan protoi kai eiha to kinito monima sto athorivo! Kai afto epiase! Eimai kalitera. Den ksero gia poso alla kati einai kai afto...

Dokimase to ki esy ;-)
Posted by Manolis Platakis on 26-04-2006 at 22:53
Κάτι είναι και αυτό, σαφώς..

Στο λύκειο θυμάμαι, τα καλοκαίρια έκλεινα το κινητό 3-4 μέρες, είχε πλάκα. Όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο, κατάλαβα ότι αφιέρωνα πολύ ώρα στο κινητό και το έβαλα μόνιμα στο αθόρυβο από το 1ο έτος μέχρι σήμερα. Βοηθάει.

Αυτό που δεν έχω καταφέρει ποτέ (ή έστω μια φορά) είναι να αδειάσω το μυαλό μου από τα πάντα. Κάθε στιγμή ακόμα και σε "περίεργες" (με την καλή, την κακή αλλά και την πρόστυχη έννοια) περιπτώσεις οι σκέψεις θα μου γρατσουνούν το πίσω μέρος του κεφαλιού, ψυχαναγκαστικά ή όχι.
Posted by dj... on 26-04-2006 at 22:59
Kai esy tha tis grapseis epideiktika :D :D!!!!! Tha valeis na akouseis mousiki h' tha pas na diavaseis kati...

Pados gi afto pou eipes gia to athorivo sto kinito, psinomai na to kano kai ego.... :-)
Posted by Mortisia on 27-04-2006 at 15:30
Μετράς στιγμές Μόνο αυτές μας μένουν τελικά. Γελάς, κλαις, δεν έχει σημασία, ο δρόμος είναι ίδιος και οι πληγές πάντα ανοιχτές… Συνηθίζεις να μετράς τ’ αστέρια να φτάνεις ως εκεί αλλά να μην τ’ αγγίζεις… Αυτή η είναι η τιμωρία. Αλλά μετράς τη στιγμή που έφτασες ως εκεί… Προσπαθείς να ξεφύγεις όμως σε σκοτώνει η αλήθεια, και πέφτεις στο ψέμα. Φτιάχνεις τη δική σου για να ζήσεις… Στιγμές… Όλα στιγμές…
Posted by Mortisia on 27-04-2006 at 15:36
Ζητάς κάθαρση, αλλά δε σου δίνεται απλόχερα. Πρέπει να παλέψεις σκληρά γι’ αυτή και λες ότι ζεις τη στιγμή. Παραπατάς κι ακροβατείς ανάμεσα στην αλήθεια και την παράνοια. Δεν αντέχεις. Θέλεις να σηκωθείς και να ουρλιάξεις έτσι για να επιβεβαιώσεις την ύπαρξή σου… Προσπαθείς. Μα παγιδεύεσαι από και μέσα στις στιγμές… Συνήθισες να χάνεις ότι αγαπάς, να πολεμάς για παραισθήσεις. Στιγμές κι αυτές…
Posted by Mortisia on 27-04-2006 at 15:38
Αρρωστημένα παραμύθια έφτιαχνες με το νου σου και ήθελες να λες ότι είναι αλήθεια, για μια στιγμή όμως μονάχα. Μετράς στιγμές, μόνο στιγμές. Σκοταδισμένα πρόσωπα, χλωμά σου λένε να ζεις, κι εσύ ζεις μες στις στιγμές σου, μέσα στην ψεύτικη στιγμο-ζωή σου… Ονειρευόσουν να γίνεις ο βαρκάρης στο δικό σου ταξίδι κι αντί να ψαρεύεις ευτυχία και γαλήνη βουλιάζεις ολοένα και πιο πολύ μέσα σε στιγμές…
Posted by Mortisia on 27-04-2006 at 15:41
Kαταλαβαινω ακριβως πως ειναι να μελαγχολεις για στιγμες που περασες, που θα περασεις... Και ειναι δυσκολο να θυμομαστε μονο τις καλες... Αλλωστε οι ασχημες ειναι αυτες που μας δινουν δυναμη για να προχωρησουμε μπροστα!!! Αρκει καποια στιγμη να ξεπερασουμε ολα τα προβλξηματα η και τους ενδοιασμους μας! Αλλωστε οπως λεει κι ο Νιτσε : Οτι δε σε σκοτωνει σε κανει πιο δυνατο! Απλως ακολουθα την καρδια σου! Ααααα, το παραπανω ειναι δικο μου "ποιημα".. Ελπιζω να σ αρεσει! Στο αφιερωνω!!
Posted by Manolis Platakis on 27-04-2006 at 15:52
Μ' αρέσει πάρα πολύ και του ταιριάζει που δεν είναι ακριβώς ποίημα..

Στις διακοπές του Πάσχα αδυνατώ να προχωρήσω μπροστά, το κατά δύναμειν μετά από αυτές.

Keep writing!
Posted by Manolis Platakis on 06-05-2006 at 21:38
Μεγάλες κουβέντες, δε μου αρέσει να λέω, αλλά μετά από ένα ισχυρό σοκ το φετινό Πάσχα μου επιφύλασσε και μια έκπληξη.. ;)
Posted by Mortisia on 15-05-2006 at 2:06
Ετσι ειναι αυτα... Η ζωη παντα επιφυλλασει εκπληξεις.. ;)
Posted by addictedR on 21-04-2010 at 23:25
einai vrady 11:22 k akouw to allazei proswpa i 8lipsi, me tin 8lipsi na exei kyrieusei ka8e mou kyttaro. ap to google ftanw edw, k diavazw mia sizitisi sta comments 4 xronia prin pou me kanei na dakryzw perissotero. Ti egine meta?
Posted by Manolis Platakis on 21-04-2010 at 23:33
Καλώς ήρθες addictedR. Η έκπληξη που μου επιφύλασσε το Πάσχα τελικά έκρυβε περισσότερο πόνο παρά χαρά... και γενικά έτσι κύλησαν τα 4 χρόνια αυτά. Άλλαξε πρόσωπα η θλίψη αλλά παρέμεινε εδώ γύρω, σφιχτοδεμένη με την ίδια μας την ύπαρξη.

Παρολαυτά προσπαθούμε για τις στιγμές. Κουράγιο εύχομαι.
Comment on This Post

Image password:
The Captcha image
Phonetic spelling (mp3)