American Pie 4: Γιατί μου αρέσουν οι teen movies..
Posted by Manolis Platakis on 05-11-2005 at 14:21
Είδα πριν καμιά εβδομάδα την 4η συνέχεια της δημοφιλούς Teen Movie, American Pie. Για τους μυημένους, ο ακριβής τίτλος ήταν ο εξής: American Pie: Band Camp. Χειρότερη, από τις τρεις προηγούμενες, εν τούτοις μου άρεσε αρκετά..
Όταν τελείωσε η ταινία άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί μου αρέσουν *σχεδόν* όλες οι ταινίες παρόμοιου τύπου.

Πιθανότατα, γιατί κρύβω μέσα μου έναν έφηβο. Κάποιος, βέβαια, από σας εκεί έξω, θα μπορούσε άνετα να μου πει πως είμαι ακόμη 19 (nineteen) επομένως είμαι έφηβος. Αν το καλοσκεφτείτε όμως, δε μπορεί εν τέλει, το δεύτερο συνθετικό της ηλικίας σου στα αγγλικά να καθορίζει το πώς νιώθεις, έτσι δεν είναι; Όταν, πετάς στα σύννεφα (με την καλή έννοια) και έρχεται κάποιος(ή καποια ;p) και σε κλωτσάει στο έδαφος δίχως έλεος, τότε είναι ελεύθερη και κρύα και αχαλίνωτη η πτώση: παύεις να είσαι έφηβος. Σε μένα αυτό συνέβη, στη μακρινή, πλέον, πρώτη λυκείου.. :p Αρκετά όμως με το παρελθόν.

Κυνικός αλλά πέρα για πέρα αληθινός ο επόμενος λόγος.. Σε αυτές τις ταινίες, πρωταγωνιστούν οι πιο άξιες εκπρόσωποι του ωραίου φύλου. Ένα από τα μεγαλύτερα "ελαττώματα" του υποφαινόμενου είναι ο θαυμασμός του και η έλξη του προς το αντίθετο φύλο. Το πιο παράξενο πάντως σε αυτές τις ταινίες είναι πως σε κάθε ταινία βλέπεις και μια νέα γλυκούλα και ομορφούλα κοπέλα που δεν την έχεις ξαναδεί σε καμία άλλη ταινία. Σε κάνει να αναρωτιέσαι, αφού είναι τόσες πολλές, γιατί δε συναντάω καμία στο δρόμο; :D Ή μήπως τελικά οι "Αμερικανίδες" είναι πιο ωραίες; :P

Τέτοιες ταινίες, έχουν επίσης πολύ ωραία τοπία. Σπίτια με λίμνη, καταπληκτικές παραλίες, μαγευτικά δάση και άλλα γραφικά μέρη κυριαρχούν σε τέτοιες παραγωγές.. Θα μου πείτε και η Ελλάδα έχει ωραία τοπία.. Θα συμφωνήσω, απλά όταν η τσιμεντούπολη σε διαβρώνει καθημερινά, τα "καλιφορνέζικα" σκηνικά μοιάζουν παράδεισος..

Ανεμελιά.. Τι πιο όμορφο συναίσθημα από το μεγαλύτερο σου άγχος να είναι αρχικά "how are we gonna get laid" το οποίο στο τέλος μετατρέπεται στο πως θα κατακτήσεις τελικά την κοπέλα που ερωτεύτηκες;

Ρομαντισμός, που τόσο λείπει γενικότερα από τη ζωή μας, δεσπόζει σε τέτοιες παραγωγές. Παρόλο που οι ταινίες αρχίζουν δίνοντας έμφαση στο gross αντιρομαντικό στοιχείο, στη μέση κάνουν ένα ρομαντικό turnaround που σε αγγίζει, ειδικά αν έχεις και προδιάθεση.. ;)

Περιπέτεια, ίσως το πιο αντιρρεαλιστικό στοιχείο μιας ταινίας αλλά συνάμα και από τα πιο γοητευτικά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, στο "Girl Next Door" (όχι καθαρόαιμη teen-movie), ο πρωταγωνιστής φτάνει σε σημείο να αντιμετωπίσει νονούς της νύχτας. Υπερβολικό, αλλά τι πιο τέλειο από μια περιπετειώδη προσπάθεια για την κατάκτηση του απόλυτου, πολυπόθητου έρωτα;

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η μουσική. Punk τραγουδάκια που εξυμνούν διάφορες καταστάσεις που προκύπτουν ήταν ανέκαθεν αγαπημένα, πόσο μάλλον όταν πλαισιώνουν τέτοιου είδους ταινίες.. Δε λείπουν και τα ρομαντικά, slow συνήθως με πιάνο ή ελαφρό beat που αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα σε συνδυασμό με τα συναισθήματα που σε έχουν πλημμυρίσει ως εκείνη τη στιγμή. Ενδεικτικά από το OST του American Pie 4, σας προτείνω να κατεβάσετε: Tal Bachman - Aeroplane για slow, (με το τραγούδι αυτό κλείνει η ταινία), και Andrew WK - She's beautiful για punk, (με το τραγούδι αυτό ανοίγει η ταινία).

Τι μένει όμως στο τέλος; Συνήθως, ένα "απρόσμενο" με βάση τις συγκυρίες που έχουν προκύψει στην ταινία αλλά σχεδόν σίγουρο, για Hollywood, happy-end. Προσωπικά, μου μένει το ομορφότερο συναίσθημα: μια γλυκιά μελαγχολία..


Posted by skarab on 06-11-2005 at 21:15
Αν και αποφεύγω να βλέπω teen movies, κυρίως γιατί αδυνατώ να ταυτιστώ με τόσο ρηχούς χαρακτήρες, μπορώ να καταλάβω τα συναισθήματα που σου προκαλούν. Εξάλλου, όλοι κρύβουμε έναν έφηβο μέσα μας. Μάλιστα, το να αντιμετωπίζει κανείς τον κόσμο με τη διάθεση ενός εφήβου σε ηλικίες 20+, το θεωρώ όχι μόνο δείγμα υγείας αλλά και εξαιρετική ασπίδα άμυνας ενάντια στον παραλογισμό που μας περιβάλλει.
Posted by skarab on 06-11-2005 at 21:16
Όσο για την απορία σου, γιατί δεν βρίσκεις γύρω σου τις "γλυκούλες" και "ομορφούλες" των ταινιών, η εξήγηση είναι απλή. Στην οθόνη αρκείσαι στην επιφανειακή, κατευθυνόμενη από το σενάριο, ομορφιά. Στη ζωή σου όμως αποζητάς μια ομορφιά πιο βαθιά και πιο πολύπλευρη. Δεν ξέρω για εσένα, εμένα πάντως πολλές φορές μου έχει τύχει να δω απέναντί μου μια κοπέλα αντικειμενικά όμορφη, όμως καθόλου ελκυστική.

ΥΓ. Να υποθέσω ότι εκτός από Ρόδες, ακούς και Goin' Through; Σε πάω, μικρέ!
Comment on This Post

Image password:
The Captcha image
Phonetic spelling (mp3)