Συλλογή μαντινάδων Μιχάλης Γ. Βαβουράκης
Κρητικές Μαντινάδες Ρίμες και Ριζίτικα (Εκδόσεις Τυποσπουδή)
| Μέσα στου πόνου τον μπαξέ χαρά ποτέ δε βγαίνει κι αν βγεί την πνίγουν οι καημοί απού 'ναι φυτρωμένοι |
Μαχαίρι κρητικό βαστώ π' αστράφτει και γυαλίζει στην ξενιτιά όντε βρίσκομαι την Κρήτη μου θυμίζει |
| Έχεις δυό μάθια όμορφα απ' όντε τα κοιτάζω καρδιοκτυπώ, τρέμω, πονώ και βαριαναστενάζω |
Η θάλασσα, ο ουρανός τ' άστρα και το φεγγάρι δε φτάνουνε την ομορφιά και τη δικιά σου χάρη |
| Έχεις δυό μάθια γαλανά δυό φρύδια χρυσαφένια μαλλιά ξανθά και όμορφα καρδιά μαλαματένια |
Τα μαύρα μάθια τ' αγαπώ γιατί γλυκοκοιτούνε και δίνουνε παρηγοριά σε κείνους που πονούνε |
| Κιανείς τον πόνο τ' αλλουνού δεν ημπορεί να νοιώσει γιατί καθέναν η ζωή έχει κι αλλιώς πληγώσει |
Κιανείς την ψεύτρα αυτή ζωή δε θέλει να τη χάσει όσους καημούς και βάσανα και πίκρες αν περάσει |
| Πολλές πληγές μου άνοιξες και την καρδιά μου καίνε κλαίνε τα μάθια μου τα δυό μ' ανθρώπου δεν το λένε |
Άν θές μικρή μου στη ζωή πολλές χαρές να νοιώσεις την εδική σου την καρδιά σε μένα να τη δώσεις |
| Στον κήπο φύτεψα κλαδιά με δάκρυα να ποτίζω να βγάλουν άνθη όμορφα τσ' αγάπης να χαρίζω |
Αγάπα μ' όσο σ' αγαπώ να σκάσουν οι γεχθροί μας για δεν υπάρχουν στον ντουνιά άλλοι καλύτεροί μας |
| Δεν είναι τέχνη τσι καρδιές να κάμεις να πονούνε μονό 'ναι τέχνη τσι καρδιές να κάμεις ν' αγαπούνε |
Σαν αγαπιούνται δυό καρδιές πολλές χαρές θωρούνε τσι πίκρες και τα βάσανα με θάρρος ξεπερνούνε |
| Μόλις τελειώσει 'νας καημός χίλιοι καημοί γλακούνε και καρτερούνε τη στιγμή μές στην καρδιά να μπούνε |
Πολύ βαρειά 'ναι η μοναξιά γι' αυτούς που αγαπούνε στα φανερά δε φαίνονται μα στα κρυφά πονούνε |